دسته: آخرین اخبار

مدل جدید تولید تصویر مایکروسافت با عملکردی قدرتمند، در رتبه‌بندی بالاتر از مدل‌های متا، گوگل و اکس‌ای‌آی قرار گرفت.

به گزارش ایرانیان تحلیل، مایکروسافت از «مای‌ای-ایمیج-۲.۶» به‌عنوان جدیدترین مدل تولید تصویر خود رونمایی کرد؛ مدلی که به گفته این شرکت، علاوه بر بهبود کیفیت تصاویر، در تولید متن داخل تصاویر، ساخت پرتره و تصاویر سه‌بعدی و تولید محتوای تجاری و فوتورئال عملکرد بهتری دارد.

مایکروسافت می‌گوید مای‌ای-ایمیج-۲.۶ در ارزیابی‌های پلتفرم مقایسه مدل‌های هوش‌مصنوعی آرنا نسبت به نسخه قبلی، «مای‌ای-ایمیج-۲.۵»، ۷۹ امتیاز پیشرفت کرده است این رشد در تمام دسته‌های ارزیابی تولید تصویر از متن دیده شده و عملکرد مدل در رندر متن داخل تصاویر ۹۱ امتیاز بهتر شده است. در نتیجه، مدل جدید در جدول تولید تصویر آرنا به رتبه دوم رسیده و بالاتر از مدل‌های متا، گوگل و ایکس‌ای‌آی قرار گرفته است.

تمرکز اصلی مایکروسافت در این نسخه، فقط افزایش کیفیت ظاهری تصاویر نیست. این شرکت می‌گوید مدل جدید در ساخت پرتره و تصاویر سه‌بعدی، تولید تصاویر تجاری و واقع‌گرایانه و همچنین کاربردهایی مانند طراحی محصول، برندسازی و تصاویر سینمایی عملکرد بهتری دارد. مای‌ای-ایمیج-۲.۶ همچنین امکان کار با چند تصویر مرجع و کنترل بیشتر روی قالب و وضوح خروجی را فراهم می‌کند.

مایکروسافت این مدل را ادامه مسیر خانواده مای‌ای-ایمیج می‌داند؛ مسیری که با نسخه اول آغاز شد، در نسخه دوم روی واقع‌گرایی و تنوع خلاقانه پیشرفت کرد و در نسخه ۲.۵ به سمت تولید تصاویر حرفه‌ای و ویرایش دقیق‌تر رفت. اکنون نسخه ۲.۶ قرار است این روند را با تمرکز بیشتر بر کیفیت و کنترل تصویر ادامه دهد.

مای‌ای-ایمیج-۲.۶ در حال حاضر برای تولید تصویر از متن در آرنا قابل استفاده است و مایکروسافت اعلام کرده که دسترسی به آن در «مای‌ای پلی‌گراند» نیز در ادامه هفته آغاز می‌شود و سپس به «مایکروسافت فاندری» و دیگر محصولات این شرکت خواهد رسید.

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا در تلاش‌اند با کمک هوش مصنوعی، بخشی از مسیر تشخیص اوتیسم را سریع‌تر و عینی‌تر کنند؛ ابزاری که به جای تکیه صرف بر پرسش‌نامه‌ها، به نحوه حرکت و تقلید کودک نگاه می‌کند.

به گزارش ایرانیان تحلیل، تشخیص اوتیسم معمولا فرایندی زمان‌بر است؛ پزشکان برای ارزیابی یک کودک باید رفتارهای او را مشاهده کنند، سوابق رشدش را بررسی کنند و از والدین درباره ویژگی‌ها و رفتارهای فرزندشان پرسش‌هایی بپرسند. حالا پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا در تلاش‌اند با کمک هوش مصنوعی، بخشی از این مسیر را سریع‌تر و عینی‌تر کنند؛ ابزاری که به جای تکیه صرف بر پرسش‌نامه‌ها، به نحوه حرکت و تقلید کودک نگاه می‌کند.

به گزارش ای بی سی، این فناوری CAMI نام دارد؛ مخفف «ارزیابی رایانه‌ای تقلید حرکتی». شیوه کار آن نسبتا ساده است. کودک مقابل یک ویدئوی استاندارد قرار می‌گیرد و از او خواسته می‌شود حرکات فردی را که روی صفحه می‌بیند تقلید کند. سپس هوش مصنوعی کیفیت و نحوه انجام این حرکات را بررسی می‌کند.

دلیل انتخاب چنین آزمایشی این است که توانایی تقلید حرکات، یکی از رفتارهایی محسوب می‌شود که می‌تواند با اوتیسم ارتباط داشته باشد. سیستم CAMI تلاش می‌کند جزئیات مربوط به این رفتار را از عوامل حاشیه‌ای موجود در ویدئو جدا کند و تنها روی نحوه تقلید کودک تمرکز داشته باشد.

کالئاب کینفو، دانشجوی دکتری مشارکت‌کننده در این پروژه، می‌گوید محل قرارگیری دوربین، میزان نور و دیگر شرایط محیطی می‌توانند روی تصاویر تاثیر بگذارند، اما هوش مصنوعی آموزش دیده است این عوامل را نادیده بگیرد. سیستم در نهایت برای عملکرد تقلیدی کودک یک امتیاز تعیین می‌کند و پژوهشگران از آن برای ارزیابی احتمال قرار گرفتن کودک در طیف اوتیسم استفاده می‌کنند.

نتایج اولیه این فناوری امیدوارکننده بوده است. پژوهشگران در یک مطالعه بالینی، ۱۸۳ کودک ۶ تا ۱۳ ساله را بررسی کردند و به گفته آنها، CAMI توانست با دقتی حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد در تشخیص اوتیسم عمل کند.

با این حال، پژوهشگران تاکید دارند که هدف CAMI جایگزین کردن پزشکان نیست. این فناوری قرار است یک ابزار کمکی باشد؛ ابزاری که بتواند در کلینیک‌ها، مدارس و حتی فرایند ارزیابی خانواده‌ها، بخشی از کار تشخیصی را سریع‌تر انجام دهد.

پروفسور رنه ویدال، از پژوهشگران این پروژه، معتقد است CAMI می‌تواند ارزیابی بسیار جزئی‌تری از رفتارهای حرکتی ارائه کند؛ چیزی که در آزمون‌های استاندارد فعلی معمولا با این میزان از جزئیات بررسی نمی‌شود. به گفته او، چشم‌انداز نهایی این پروژه آن است که CAMI به یک مولفه خودکار در فرایند جامع تشخیص اوتیسم تبدیل شود.

البته مسیر استفاده گسترده از این فناوری هنوز تمام نشده است. پژوهشگران قصد دارند در مرحله بعد، CAMI را روی جمعیت بزرگ‌تری آزمایش کنند و دامنه بررسی‌ها را به بزرگسالان نیز گسترش دهند. افزایش دقت سیستم نیز یکی دیگر از اهداف اصلی مرحله بعدی خواهد بود.

معاون توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری از نهایی شدن مصوبه بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور از محل اعتبار مالیاتی شرکت‌ها خبر داد و گفت: به محض آماده‌سازی مصوبه، ظرف یکی، دو هفته آینده فرایند بازسازی آغاز خواهد شد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، تورج امرایی، معاون توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری در پاسخ به این سوال که «آیا از اعتبار مالیاتی شرکت‌ها برای بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور استفاده شد یا خیر؟» گفت: استفاده از اعتبار مالیاتی شرکت‌ها برای بازسازی ۴ دانشگاه که زیرساخت‌های فناورانه آنها در جنگ تحمیلی اخیر آسیب دید را تقریباً نهایی کردیم.

وی در مورد این ۴ دانشگاه، گفت: این ۴ دانشگاه عبارتند از دانشگاه‌های صنعتی شریف، صنعتی اصفهان، شهید بهشتی و علم و صنعت به اضافه انستیتو پاستور.

بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور هنوز آغاز نشده

معاون توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری در مورد آخرین وضعیت بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور، گفت: طرح‌های زیرساخت‌های فناورانه آسیب‌دیده در جنگ تحمیلی اخیر، با دستور معاون علمی و فناوری ریاست‌جمهوری و همکاری بانک‌ها از ظرفیت اعتبار مالیاتی، ارزیابی و خسارت‌ها برآورد شد و در حال حاضر طرح‌ها نهایی شده و انشالله به زودی جزئیات آن اعلام می‌شود.

امرایی ادامه داد: بازسازی هنوز آغاز نشده و فعلاً قرار است بحث تامین مالی بازسازی زیرساخت‌های فناورانه آسیب‌دیده کشور از طریق اعتبار مالیاتی نهایی شود و بعد این شرکت‌ها شروع به بازسازی خواهند کرد‌.

آغاز بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور از یکی، دو هفته آینده

معاون توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری در ادامه از نهایی شدن مصوبه بازسازی زیرساخت‌های فناورانه کشور از محل اعتبار مالیاتی شرکت‌ها خبر داد و گفت: به محض آماده‌سازی مصوبه، ظرف یکی، دو هفته آینده فرایند بازسازی آغاز خواهد شد.

پورشه که سال‌ها یکی از نمادهای حرکت صنعت خودرو به سمت برقی‌شان بود، حالا در حال بازنگری بخشی از این مسیر است. این شرکت همچنان روی نسخه تمام‌برقی ۷۱۸ Boxster و Cayman کار می‌کند، اما برای برخی مدل‌های آینده دوباره به موتورهای بنزینی و هیبریدی روی آورده است.

به گزارش ایرانیان تحلیل،در چند سال گذشته، تصور غالب درباره آینده خودروهای لوکس ساده بود: برق جای بنزین را می‌گیرد. برندهایی مانند پورشه نیز میلیاردها دلار برای ورود به عصر خودروهای برقی سرمایه‌گذاری کردند. اما بازار آن‌طور که انتظار می‌رفت پیش نرفته است. فروش برخی مدل‌های برقی پورشه کمتر از انتظار بوده و همین مسئله باعث شده این شرکت بخشی از برنامه‌های آینده خود را دوباره بررسی کند.

پورشه هنوز از خودروهای برقی دست نکشیده است

باوجود تغییر استراتژی، پورشه پروژه برقی‌سازی خودروهای اسپرت خود را متوقف نکرده است. نسخه برقی ۷۱۸ Boxster و Cayman همچنان درحال‌توسعه است و انتظار می‌رود این خودروها بر پایه معماری ۸۰۰ ولتی ساخته شوند. نسخه‌های تک‌موتوره و دوموتوره نیز برای آنها مطرح شده است.

اما نکته جالب اینجاست که عرضه این خودروها نسبت به برنامه اولیه عقب‌افتاده و احتمالاً تا پایان ۲۰۲۶ معرفی نخواهند شد.

چرا پورشه دوباره سراغ بنزین و هیبرید رفت؟

یکی از دلایل اصلی، رفتار واقعی بازار است. فروش پورشه تایکان کاهش پیدا کرده و استقبال از ماکان برقی نیز کمتر از انتظارات بوده است. در نتیجه، شرکت تصمیم گرفته برای برخی مدل‌های آینده، گزینه‌های بنزینی و هیبریدی را نیز حفظ کند

به گزارش Car and Driver این تصمیم فقط مخصوص پورشه نیست. بازار جهانی خودروهای برقی در سال ۲۰۲۶ با چالش‌هایی مانند تغییر سیاست‌های حمایتی و کاهش سرعت رشد در برخی بازارها روبه‌رو شده است. درعین‌حال، مدل‌های برقی جدید همچنان در راه هستند.

ماشین لوکس آینده شاید «فقط برقی» نباشد

تغییر مسیر پورشه را نباید به معنای شکست خودروهای برقی دانست. اتفاق مهم‌تر این است که خودروسازان لوکس ظاهراً به این نتیجه رسیده‌اند که یک نسخه واحد برای آینده وجود ندارد.

ممکن است یک مشتری، شتاب فوق‌العاده و سکوت یک خودروی برقی را بخواهد؛ مشتری دیگری همچنان صدای موتور بنزینی و حس رانندگی سنتی را ترجیح دهد. حتی در خانواده پورشه، بنابراین، آینده می‌تواند ترکیبی از برقی، هیبریدی و موتور احتراقی باشد و شاید همین، بزرگ‌ترین تغییر صنعت خودروهای لوکس باشد

آنر با معرفی رسمی HONOR Robot Phone تلاش کرده تعریف تازه‌ای از تلفن هوشمند ارائه دهد؛ محصولی که مرز میان گوشی، دوربین حرفه‌ای و روبات شخصی را کمرنگ می‌کند.

مهم‌ترین ویژگی این دستگاه، دوربین اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی آن است که روی یک گیمبال روباتیک چهار درجه آزادی قرار گرفته و می‌تواند از بدنه بیرون آمده، بچرخد و سوژه را به‌صورت هوشمند دنبال کند. این سیستم برای فیلم‌برداری بدون لرزش، تماس ویدیویی، دنبال‌کردن چهره و ایجاد حرکت‌های سینمایی طراحی شده است. همکاری آنر با شرکت مطرح ARRI نیز امکاناتی مانند پروفایل‌های رنگی و ابزارهای حرفه‌ای فیلم‌سازی را به گوشی آورده است.

Robot Phone از تراشه Snapdragon ۸ Elite Gen ۵ بهره می‌برد و در دو نسخه با ۱۲ گیگابایت رم و ۵۱۲ گیگابایت حافظه یا ۱۶ گیگابایت رم و یک ترابایت حافظه عرضه می‌شود. نمایشگر ۶.۳۱ اینچی، باتری بزرگ ۷۰۶۰ میلی‌آمپرساعتی و بدنه‌ای با ضخامت حدود ۹.۶ میلی‌متر و وزن ۲۴۸ گرم از دیگر مشخصات آن است.

آنر این گوشی را ۱۲ اوت ۲۰۲۶ در چین معرفی کرد. قیمت نسخه پایه ۹۹۹۹ یوان (حدود ۱۵۰۰ دلار) و مدل یک ترابایتی ۱۲۹۹۹ یوان تعیین شده و فروش رسمی آن از ۱۸ اوت آغاز می‌شود. Robot Phone بیش از آنکه صرفاً یک گوشی متفاوت باشد، تصویری از آینده موبایل‌هایی است که قادرند محیط اطراف را ببینند، حرکت کنند و فعالانه با کاربر تعامل داشته باشند.

سنکا که حدود ۲ هزار سال پیش در روم باستان زندگی می‌کرد، از فیلسوفانی بود که درباره آرامش، شادی و شیوه درست زندگی بسیار نوشته است. رواقیون معتقد بودند انسان باید انرژی خود را بیشتر صرف چیزهایی کند که در اختیار اوست و کمتر درگیر چیزهایی شود که کنترلشان نمی‌کند.

ممکن است امروز هیچ اتفاق بدی برایتان نیفتاده باشد، اما باز هم حال خوبی نداشته باشید. دلیلش گاهی نه زندگی امروز، بلکه گذشته‌ای است که رها نمی‌کنیم و آینده‌ای که مدام از آن می‌ترسیم. سنکا، فیلسوف مشهور رواقی، معتقد بود اگر می‌خواهیم آرام‌تر و شادتر زندگی کنیم، باید این دو دشمن پنهان را بشناسیم.

صبح از خواب بیدار می‌شوید و ناگهان یادتان می‌آید چه حرفی را هفته گذشته نباید می‌زدید. هنوز چند دقیقه نگذشته، ذهنتان سراغ فردا می‌رود؛ اگر آن اتفاق بیفتد چه؟ اگر جواب منفی باشد چه؟ اگر نتوانم از پسش بربیایم چه؟

بدن شما در آشپزخانه است، اما ذهن‌تان کیلومترها دورتر؛ یک بار در گذشته و بار دیگر در آینده. و شاید عجیب باشد که بدانید بخش زیادی از خستگی ذهنی ما دقیقاً از همین رفت‌وآمد دائمی ناشی می‌شود.

دشمن اول؛ آینده‌ای که هنوز نیامده

نگرانی درباره آینده لزوماً بد نیست. انسان باید بتواند آینده را پیش‌بینی و برای آن برنامه‌ریزی کند. مشکل از جایی شروع می‌شود که برنامه‌ریزی تبدیل به نگرانی بی‌پایان می‌شود.

مثلاً قبل از یک گفت‌وگوی مهم، ده‌ها بار در ذهن خودتان مکالمه را مرور می‌کنید. پاسخ طرف مقابل را حدس می‌زنید، جواب خودتان را آماده می‌کنید و حتی برای اتفاقاتی که احتمال رخ دادنشان بسیار کم است، سناریو می‌سازید.

در پایان ممکن است آن گفت‌وگو فقط ۱۰ دقیقه طول بکشد، اما شما ساعت‌ها یا حتی روزها قبل از آن، اضطرابش را زندگی کرده‌اید.

یک راه ساده برای متوقف کردن این چرخه وجود دارد:

از خودتان بپرسید: «الان واقعاً چه اتفاقی افتاده است؟»

نه اینکه «چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟»

همین تفاوت کوچک می‌تواند ذهن را از حدس و گمان به واقعیت برگرداند.

دشمن دوم؛ گذشته‌ای که هنوز تمام نشده

دومین چیزی که سنکا از آن حرف می‌زند، خاطرات بد گذشته است.

همه ما گذشته‌ای داریم که دوست داریم بعضی قسمت‌هایش را تغییر دهیم. یک تصمیم اشتباه، یک رابطه ناموفق، یک فرصت از دست‌رفته یا حرفی که ای‌کاش هرگز نزده بودیم.

اما مشکل زمانی آغاز می‌شود که اتفاقی که یک بار رخ داده، در ذهن ما صدها بار تکرار شود.

شما نمی‌توانید آن روز را تغییر دهید؛ اما می‌توانید تصمیم بگیرید امروز را هم به خاطر آن روز از دست ندهید.

گذشته باید تبدیل به تجربه شود، نه محل اقامت.

اگر از یک اشتباه چیزی یاد گرفته‌اید، آن اشتباه دیگر فقط یک شکست نیست؛ تبدیل به اطلاعاتی شده که می‌تواند از تکرار آن جلوگیری کند.

مغز ما عاشق «اگر» است

• «اگر آن حرف را نمی‌زدم…»
• «اگر آن تصمیم را نمی‌گرفتم…»
• «اگر فردا این اتفاق بیفتد…»

دو کلمه ساده، «اگر» و «ای‌کاش»، می‌توانند ذهن را ساعت‌ها گرفتار کنند. گذشته با «ای‌کاش» دوباره نوشته نمی‌شود و آینده با «اگر» قابل کنترل نیست. آنچه واقعاً در اختیار ماست، واکنشی است که امروز به شرایط نشان می‌دهیم.

یک تمرین ساده برای برگشتن به حال

هر وقت متوجه شدید ذهنتان در گذشته یا آینده گیر کرده، سه سؤال از خودتان بپرسید:

۱. الان چه چیزی واقعاً اتفاق افتاده است؟

۲. چه چیزی فقط در ذهن من در حال رخ دادن است؟

۳. همین حالا چه کاری از دست من برمی‌آید؟

این تمرین قرار نیست همه مشکلات را حل کند؛ اما کمک می‌کند بین «واقعیت» و «داستانی که ذهنمان درباره واقعیت می‌سازد» تفاوت بگذاریم.

گاهی لازم نیست زندگی‌مان را عوض کنیم تا احساس آرامش بیشتری داشته باشیم؛ لازم است یاد بگیریم ذهنمان را هر بار که به گذشته یا آینده فرار می‌کند، دوباره به اکنون برگردانیم.

شاید پیام اصلی حرف سنکا همین باشد:

آینده را برنامه‌ریزی کن، اما از آن نترس؛ گذشته را به یاد بیاور، اما در آن زندگی نکن. خوشبختی جایی میان این دو نیست؛ در همین لحظه‌ای است که اغلب فراموشش می‌کنیم.

اگر صبح‌ها بدون صبحانه از خانه بیرون می‌روید، شاید فقط یک وعده غذایی را از دست نمی‌دهید؛ بلکه ممکن است کیفیت انتخاب‌های غذایی‌تان در ادامه روز هم تحت تأثیر قرار بگیرد.

یک مطالعه جدید نشان داده است که خوردن صبحانه، به‌ویژه صبحانه‌ای سرشار از پروتئین، می‌تواند نوجوانان را به سمت انتخاب‌های غذایی مغذی‌تر هدایت کند.

صبحانه برای بسیاری از نوجوانان اولین قربانی صبح‌های شلوغ است؛ دیر بیدار شدن، مدرسه، کلاس و عجله برای خروج از خانه باعث می‌شود خیلی‌ها ترجیح دهند این وعده را حذف کنند. اما یافته‌های یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که شاید ارزش داشته باشد این عادت را دوباره بررسی کنیم.

محققان ۱۲۸ نوجوان و جوان ۱۴ تا ۲۱ ساله را که معمولاً صبحانه نمی‌خوردند، بررسی کردند. شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروه اول صبحانه‌ای معمولی با حدود ۱۵ گرم پروتئین دریافت کرد، گروه دوم صبحانه‌ای پرپروتئین با حدود ۳۰ گرم پروتئین خورد و گروه سوم همچنان به حذف صبحانه ادامه داد.

نکته جالب؛ کالری کمتر نشد، کیفیت غذا بهتر شد

شاید تصور کنید دلیل تأثیر صبحانه این است که افراد در ادامه روز غذای کمتری می‌خورند. اما یافته‌های این مطالعه دقیقاً چنین چیزی را نشان نداد.

هر سه گروه تقریباً میزان کالری مشابهی در طول روز دریافت کردند. تفاوت اصلی در نوع و کیفیت مواد غذایی بود.

نوجوانانی که صبحانه می‌خوردند، در مجموع فیبر، آهن، روی و کولین بیشتری دریافت کردند؛ موادی مغذی که برای رشد و عملکرد طبیعی بدن اهمیت دارند.

اما گروهی که صبحانه پرپروتئین داشت، یک امتیاز دیگر هم به دست آورد: مصرف پروتئین، آهن و کولین در این گروه از گروه صبحانه معمولی بیشتر بود.

خداحافظی با هوس شیرینی؟

یکی از جذاب‌ترین یافته‌های این پژوهش مربوط به خوراکی‌های شیرین بود.

افرادی که صبحانه می‌خوردند، در ادامه روز کمتر سراغ دسر، شیرینی و آب‌نبات رفتند. در گروهی که صبحانه پرپروتئین داشتند، مصرف قند افزوده نیز کمتر بود.

به بیان ساده، یک صبحانه سیرکننده و مغذی ممکن است به جای آنکه فقط شکم را پر کند، انتخاب‌های غذایی فرد را در ساعت‌های بعدی روز هم تحت تأثیر قرار دهد.

البته این به معنی آن نیست که خوردن یک صبحانه پروتئینی به‌طور قطعی جلوی میل به شیرینی را می‌گیرد؛ بلکه نتایج این مطالعه یک ارتباط جالب را نشان می‌دهد که برای تأیید آن به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

صبحانه باید چه شکلی باشد؟

قرار نیست صبحانه حتماً مفصل یا وقت‌گیر باشد. هدف این است که یک منبع مناسب پروتئین در کنار مواد غذایی مغذی دیگر قرار بگیرد.

تخم‌مرغ، ماست یونانی، شیر، پنیر، مغزها و اسموتی‌های حاوی منابع پروتئینی می‌توانند گزینه‌های مناسبی باشند. برای افزایش فیبر نیز می‌توان میوه، سبزیجات یا نان‌های سبوس‌دار را به وعده صبح اضافه کرد.

مثلاً یک صبحانه ساده می‌تواند شامل دو عدد تخم‌مرغ، نان سبوس‌دار و سبزیجات باشد یا ماست یونانی را با میوه و مقدار کمی مغزها ترکیب کرد.

خلاصه اینکه

برای نوجوانی که عادت دارد صبحانه را حذف کند، اضافه کردن یک وعده صبحگاهی متعادل و به‌ویژه حاوی پروتئین، ممکن است راهی ساده برای بهبود کیفیت تغذیه در تمام طول روز باشد.