دسته: دانش و فناوری

نخستین بیمار جهان تحت جراحی مغز با کمک زنده هوش مصنوعی قرار گرفت و تومور از مغز او خارج شد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، نخستین بیمار جهان که جراحی مغز او با کمک لحظه‌ای هوش مصنوعی انجام شد، با موفقیت تحت جراحی قرار گرفت و تومور مغزی او برداشته شد.

به نقل از بی‌بی‌سی، جراحان بیمارستان دانشگاهی کالج لندن (University College London Hospital) می‌گویند رایس هیبرت (Rhys Hibbert)، پدر دو فرزند از منطقه بدفوردشر، بدون انجام این عمل جراحی ممکن بود بینایی خود را از دست بدهد.

ابزار هوش مصنوعی، تصاویر ویدئویی زنده از روند جراحی را همان لحظه تحلیل می‌کرد و به جراحان درباره چگونگی دوری از رگ‌های خونی و اعصاب حیاتی اما پنهان در مغز هشدار می‌داد. این فناوری به جراحان امکان داد تا با ایمنی بیشتر، بخش هرچه بزرگ‌تری از تومور را خارج کنند.

تا ۱۸ ماه پیش، هیبرت ۴۸ ساله که مدیر خدمات مشتریان بود، فردی سالم و سرحال محسوب می‌شد و هر روز هنگام ناهار حدود دو مایل پیاده‌روی می‌کرد. در یکی از همین پیاده‌روی‌ها بود که ناگهان بیهوش شد و در خیابان دچار تشنج شد.

اسکن مغز نشان داد توموری ۱۱ میلی‌متری و غیرسرطانی روی غده هیپوفیز او رشد کرده است؛ غده‌ای به اندازه یک تیله که در قسمت پایینی جمجمه قرار داشت. غده هیپوفیز هورمون‌های حیاتی را ترشح می‌کند که در فرایندهایی مانند رشد، سوخت‌وساز، تنظیم فشار خون و تنظیم دمای بدن نقش دارند.

نکته مهم این است که هیپوفیز بسیار نزدیک به سرخرگ‌های کاروتید قرار دارد؛ رگ‌های حیاتی که خون را به مغز می‌رسانند. همچنین اعصاب بینایی که مسئول کنترل بینایی هستند، در نزدیکی این غده قرار دارند. با شروع فشار تومور هیبرت بر اعصاب بینایی، میدان دید محیطی او محدود شد.

خستگی شدید و سرگیجه

اگرچه هیبرت در ابتدا به جراحی فوری نیاز نداشت، به‌تدریج شروع کرد به برخورد کردن با اشیا و زمین خوردن و دچار خستگی شدید و سرگیجه شد.

هیبرت می‌گوید: در ۱۸ سال زندگی مشترک، همیشه از رختخواب بیرون آمده‌ام و برای همسرم یک فنجان قهوه درست کرده‌ام و قرار نبود اجازه بدهم این تومور جلوی این کار را بگیرد. او گفت بزرگ‌ترین تاثیر این بیماری برایش عاطفی و روانی بوده است.

و با اینکه افراد زیادی با مهربانی پیشنهاد کمک می‌دادند، آدم دوست ندارد سربار دیگران باشد.

وقتی جراحان به او پیشنهاد کردند نخستین فردی باشد که این عمل را با استفاده از ابزار اختصاصی هوش مصنوعی آنها تجربه می‌کند، بدون تردید پذیرفت.

او می‌گوید: اگر بیماران حاضر نباشند در پژوهش‌ها شرکت کنند، پزشکان چطور می‌توانند یاد بگیرند و پزشکی چگونه می‌تواند پیشرفت کند؟

این جراحی با وارد کردن یک آندوسکوپ که دوربینی باریک روی یک میله است، از طریق بینی تا قسمت پایینی جمجمه انجام شد. در این مرحله، تومور در نزدیکی محل جراحی قرار داشت، اما پشت لایه‌هایی از استخوان و یک غشای سخت پنهان بود.

تشخیص ایمن‌ترین محل برای خارج کردن تومور کار ساده‌ای نبود، به‌ خصوص اینکه ساختار آناتومیکی بدن افراد مختلف با یکدیگر تفاوت دارد.

میزان بروز عوارض متفاوت است، اما در چنین جراحی‌هایی احتمال اینکه تمام تومور خارج نشود، حدود ۲۵ تا ۵۰ درصد و احتمال آسیب دیدن یک رگ خونی اصلی حدود ۰.۵ تا دو درصد است.

اینجا بود که ابزار هوش مصنوعی وارد عمل شد.

«چت‌جی‌پی‌تی جراحان»

هوش مصنوعی روی نمایشگر دوم، تصاویر زنده جراحی را تحلیل می‌کرد، ابزارهای جراحی را ردیابی می‌کرد و قسمت‌هایی را که احتمال می‌رفت رگ‌های خونی و اعصاب در آن قرار داشته باشند، روی تصویر مشخص می‌کرد. این سیستم همچنین مناطق ایمن‌تر برای خارج کردن تومور را نشان می‌داد.

این فناوری شبیه فناوری تشخیص چهره در تلفن‌های همراه است، با این تفاوت که به‌ جای چهره، ساختارهای مهم و اغلب پنهان آناتومیکی را شناسایی می‌کند.

یک جراح معمولی در بریتانیا سالانه حدود ۱۰ تا ۲۰ مورد از این نوع جراحی‌ها انجام می‌دهد و برای آشنایی با ساختار بدن هر بیمار، به اسکن‌هایی که پیش از جراحی انجام شده‌اند، تکیه می‌کند.

پژوهشگران سیستم هوش مصنوعی خود را با استفاده از صدها ویدئو از جراحی تومورهای هیپوفیز آموزش دادند و ارزیابی کردند. آنها در هر ویدئو با دقت دور رگ‌های خونی و اعصاب را مشخص کردند تا سیستم بتواند داده‌های لازم را دریافت کند و به‌ تدریج «شناسایی» مهم‌ترین ساختارها را یاد بگیرد.

پروفسور هانی مارکوس (Hani Marcus) که در انجام این عمل مشارکت داشت، می‌گوید: این سیستم با تعداد جراحی‌هایی آموزش دیده است که بیشتر جراحان در طول تمام دوران حرفه‌ای خود نمی‌بینند یا انجام نمی‌دهند و می‌تواند مانند یک جفت چشم دومِ متخصص عمل کند. او افزود، برخلاف برخی دیگر از ابزارهای آزمایشی هوش مصنوعی، این سیستم به‌ صورت لحظه‌ای کار می‌کند.

این گروه تاکید دارد که هوش مصنوعی صرفا نقش دستیار را ایفا می‌کند و کنترل کامل همچنان در اختیار جراحان است.

هدف بلندمدت آنها توسعه نوعی «چت‌جی‌پی‌تی برای جراحان» است؛ به‌گونه‌ای که جراح در اتاق عمل یک متخصص دیگر داشته باشد که در صورت تمایل بتواند برای دریافت مشاوره به او رجوع کند و اگر با نظر آن موافق نبود، آن را نادیده بگیرد.

پژوهشگران می‌گویند از عملکرد نخستین استفاده از این فناوری در یک جراحی واقعی رضایت دارند و اکنون در حال آماده‌سازی یک کارآزمایی بزرگ‌تر هستند.

جراحی زندگی‌ام را به من برگردانده است

هیبرت می‌گوید: وقتی بعد از جراحی چشم‌هایم را باز کردم، احساس کردم میدان دیدم ۳۶۰ درجه شده است. یک سال بود که این‌قدر واضح ندیده بودم.

او می‌گوید در هشت هفته‌ای که از جراحی گذشته، تقریبا هر چند روز متوجه بهبود بینایی خود شده است.

او افزود: انرژی‌ام هم برگشته و تمام عوارض جانبی‌ای که پیش از عمل داشتم، از بین رفته‌اند. این جراحی زندگی‌ام را به من برگردانده است.

بیش از ۱۰۰ شرکت بزرگ فناوری جهان با انتشار بیانیه‌ای مشترک نسبت به افزایش تهدیدهای سایبری ناشی از گسترش هوش مصنوعی هشدار داده و خواستار تقویت فوری توان دفاعی دولت‌ها و سازمان‌ها در برابر نسل جدید حملات دیجیتال شده‌اند.

اسپیس‌ایکس بزرگ‌ترین پایگاه فضایی جهان را در لوئیزیانا می‌سازد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، به نظر می‌رسد عصر جدید فضا وارد مرحله‌ای شتابان شده است؛ اسپیس‌ایکس با ایالت لوئیزیانا توافق کرده تا این شرکت با سرمایه‌گذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری، بزرگ‌ترین پایگاه فضایی جهان را بسازد؛ مجموعه‌ای که در نهایت می‌تواند سالانه بیش از ۱۰ هزار پرتاب انجام دهد.

به نقل از نیواطلس، زمانی پرتاب‌های فضایی آن‌قدر نادر بودند که از تلویزیون پخش می‌شدند و تعداد پایگاه‌های پرتاب در جهان آن‌قدر کم بود که می‌شد آنها را با انگشتان یک دست شمرد. اما امروز شرایط کاملا متفاوت است. تعداد پایگاه‌های فضایی و پرتاب‌ها آن‌قدر افزایش یافته که دنبال کردن همه آنها تقریبا غیرممکن است. اسپیس‌ایکس نیز طی چند سال، ماهواره‌های بیشتری نسبت به مجموع ماهواره‌های پرتاب‌ شده در سراسر جهان طی نزدیک به ۷۰ سال گذشته به مدار زمین فرستاده است.

اکنون این روند در حال ورود به مرحله‌ای تازه است. اسپیس‌ایکس قصد دارد ساخت مجموعه‌ای موسوم به «استاربیس لوئیزیانا» (Louisiana Starbase) را آغاز کند.

بر اساس توافق این شرکت با ایالت لوئیزیانا، حدود ۵۰ هزار و ۵۰۰ تا ۵۲ هزار و ۶۰۰ هکتار، از زمین‌های ساحلی نزدیک «پکان آیلند» در شهرستان ورمیلیون به یک مجتمع صنعتی پرتاب فضایی کاملا یکپارچه و خودکفا تبدیل خواهد شد.

هدف از احداث این مجموعه، گسترش عملیات موشک استارشیپ فراتر از محدودیت‌های تاسیسات فعلی اسپیس‌ایکس است.

این پایگاه، با رهایی از برخی محدودیت‌هایی که اسپیس‌ایکس در کیپ کاناورال و تگزاس با آنها مواجه است، شامل ۱۰ سکوی پرتاب استارشیپ، تأسیسات پردازش و آماده‌سازی موشک، بنادر کشتیرانی در آب‌های عمیق، یک فرودگاه اختصاصی، نیروگاه‌های تولید برق و یک واحد فرآوری گاز طبیعی خواهد بود. گاز طبیعی محلی نیز برای تولید سوخت متان مایع مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اهمیت این پروژه فقط به ابعاد آن محدود نمی‌شود. فناوری استارشیپ نیز به مرحله‌ای رسیده که در آخرین پرتاب، این فضاپیما توانست برای نخستین‌بار در اقیانوس هند فرودی نرم داشته باشد. فضاپیما پس از فرود آن‌قدر سالم بود که مانند یک بالن روی سطح آب شناور ماند و اسپیس‌ایکس برای انتقال آن به جزیره کریسمس و بررسی‌های بیشتر، مجبور شد یک عملیات بازیابی ویژه ترتیب دهد.

از سوی دیگر، طول عمر پیشران‌های قابل استفاده مجدد فالکون ۹ نیز بسیار فراتر از برآوردهای اولیه رفته است. در حالی که ابتدا تصور می‌شد این پیشران‌ها تنها برای حدود ۱۰ پرواز قابل استفاده باشند، در آخرین مأموریت، پیشرانی به کار گرفته شد که پیش از آن ۳۷ بار پرواز کرده بود.

تمام این تحولات نشان می‌دهد فناوری پرتاب فضایی با سرعت چشمگیری در حال پیشرفت است؛ به‌ گونه‌ای که حتی نرخ بالای پرتاب‌های امروزی ممکن است در مقایسه با آنچه در آینده در پیش است، بسیار ناچیز به نظر برسد.

برآوردها نشان می‌دهد استاربیس جدید، در صورت آغاز بهره‌برداری در حدود سال ۲۰۲۹، تعداد سکوهای عملیاتی اسپیس‌ایکس را به ۱۵ سکو خواهد رساند و امکان انجام بیش از هزار مأموریت در سال را فراهم می‌کند.

شاید هزار پرتاب در سال رقم بسیار بزرگی به نظر برسد، اما هدف نهایی اسپیس‌ایکس بسیار بلندپروازانه‌تر است: بیش از ۱۰ هزار پرتاب در سال و کنار گذاشتن کامل فالکون ۹ به نفع استارشیپ.

تحقق چنین هدفی به معنای آن است که موشک‌هایی با قابلیت حمل ۱۰۰ تن محموله می‌توانند با نظمی مشابه پروازهای یک فرودگاه معمولی از زمین بلند شوند. چنین ظرفیتی می‌تواند راه را برای ایجاد ابرصورت‌های فلکی ماهواره‌ای، ساخت آزمایشگاه‌های فضایی و حتی نگهداری پایگاه‌های دائمی روی ماه هموار کند؛ چیزی شبیه نحوه فعالیت امروزی ایستگاه‌های پژوهشی در قطب جنوب.

با این حال، داستان بزرگ‌تر از خود اسپیس‌ایکس است. این شرکت را می‌توان به نوعی معادل قرن بیست‌ویکمی مایکروسافت در دهه ۱۹۹۰ دانست؛ شرکتی که یکی از نخستین بازیگران موفق در یک مرز فناورانه جدید است. احتمالا شرکت‌های دیگری نیز با جاه‌طلبی‌های مشابه وارد این عرصه خواهند شد و تلاش خواهند کرد به کسب‌وکارهایی چندتریلیون‌دلاری تبدیل شوند؛ از ایجاد شبکه‌های ارتباطی بسیار پیشرفته گرفته تا ساخت سکونتگاه‌های خصوصی روی ماه و حتی اعزام مأموریت‌های سرنشین‌دار خصوصی به مریخ.

شرکت تحقیقاتی آی‌دی‌سی تخمین زد اولین آیفون تاشوی شرکت اپل که قرار است در سپتامبر معرفی شود، در سال اول بیش از ۱۰ میلیون دستگاه فروش خواهد داشت.

به گزارش ایرانیان تحلیل، این دستگاه به منزله ورود اپل به بخش گوشی‌های هوشمند تاشو خواهد بود که سامسونگ الکترونیکس هفت سال پیش معرفی کرد. شرکت آی‌دی‌سی پیش‌بینی می‌کند که این گوشی به سبک پاسپورت باشد و قیمتی معادل ۲۵۰۰ دلار خواهد داشت.

نبیله پوپال، مدیر ارشد تحقیقات آی‌دی‌سی گفت: «من انتظار دارم که گوشی تاشوی اپل به سبک پاسپورت، با وجود قیمت بالای ۲۵۰۰ دلاری، به طور گسترده موفق باشد. در اینجا، مجموعه‌ای بسیار نخبه از مصرف‌کنندگان هدف قرار گرفته‌اند که برای خرید این دستگاه صف خواهند کشید.»

بخش گوشی‌های تاشو، شامل دستگاه‌هایی که مانند یک کتاب تا می‌شوند تا از گوشی هوشمند به اندازه تبلت تبدیل شوند، همچنان بخش کوچکی از بازار تلفن هوشمند باقی مانده است. آی‌دی‌سی پیش‌بینی می‌کند که این بخش بازار امسال ۱۲.۶ درصد و سال آینده ۱۸ درصد رشد خواهد کرد. طبق گزارش آی‌دی‌سی، انتظار می‌رود ۴۰ درصد از کل فروش اپل در سال ۲۰۲۷ را گوشی‌های تاشو به خود اختصاص دهند.

آی‌دی‌سی با اصلاح پیش‌بینی خود، اعلام کرد که بازار گسترده‌تر گوشی‌های هوشمند امسال با کاهش ۱۶.۷ درصدی مواجه خواهد شد. افزایش هزینه‌های تراشه‌های حافظه و سایر قطعات، تولید را محدود کرده و قیمت‌های خرده‌فروشی را افزایش می‌دهد.

فرانسیسکو جرونیمو از آی‌دی‌سی گفت: «قطعاتی که هوش مصنوعی را ممکن می‌سازند، همان‌هایی هستند که کمبودشان حس می‌شود و هزینه آنها مستقیما به قفسه فروشگاه‌ها منتقل می‌شود. دوران گوشی‌های هوشمند ارزان قیمت به پایان رسیده است.»

بر اساس گزارش اینوستینگ، دستگاه‌های تاشو بخش کوچکی از بازار گوشی‌های هوشمند را که سالانه از بیش از یک میلیارد دستگاه فراتر می‌رود، تشکیل می‌دهند، اما قیمت‌های بالایی دارند و به بخش سودآوری برای تولیدکنندگان تبدیل شده‌اند.

تصاویر واقعی گوشی تاشدنی شیائومی ۱۸ فولد پیش از رونمایی رسمی در شهریور افشا شد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، تصاویر واقعی منتسب به شیائومی ۱۸ فولد فاش شد تا طراحی ظاهری پرچمدار تاشدنی بعدی شیائومی را سرانجام ببینیم. دستگاه حاضر در تصاویر شباهت فراوانی به مدلی دارد که مدیرعامل شیائومی مدتی پیش در دست داشت.

بدنه‌ی این دستگاه از همان رنگ قرمز مشابه ردمی K100 پرو مکس بهره می‌برد. ماژول دوربین پشتی به‌صورت افقی در بخش بالایی پنل پشتی کشیده شده و سه لنز به‌همراه فلاش LED را در خود جای داده است. شیائومی پیش‌تر عرضه‌ی این گوشی تاشدنی را در شهریورماه تأیید کرده بود.

پرچمدار جدید چینی‌ها نخستین محصول مجهز به تراشه‌ی اختصاصی XRING O3 خواهد بود. پردازنده‌ی مورد بحث در بنچمارک انتوتو امتیاز ۵٫۲۲ میلیون را ثبت کرده و نخستین پردازنده‌ی موبایلی محسوب می‌شود که از مرز ۵ میلیون امتیاز عبور می‌کند.

معماری پردازنده شامل ۱۰ هسته‌ی قدرتمند و بزرگ است و در آزمون چندهسته‌ای گیک‌بنچ به امتیاز فراتر از ۱۵ هزار دست یافته که جهشی ۶۰ درصدی نسبت‌به نسل قبل نشان می‌دهد.

وظیفه‌ی پردازش‌های گرافیکی گوشی شیائومی برعهده‌ی پردازنده‌ی گرافیکی جدید G2-Ultra NX قرار دارد. واحد گرافیکی مذکور تا ۸۵ درصد بهبود عملکرد ارائه می‌دهد و مصرف انرژی آن ۶۴ درصد کاهش یافته است. پشتیبانی از رم LPDDR6 با پهنای باند ۱۱۳٫۸ گیگابایت‌برثانیه و تاخیر استاتیک ۸۲ نانوثانیه‌ای، بخش دیگری از مشخصات فنی کلیدی این تراشه به‌شمار می‌رود.

چین اولین سیستم مبتنی بر MRI جهان را برای خواندن و تنظیم مغز راه‌اندازی کرد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، چین از چیزی رونمایی کرده است که محققان آن را اولین راهکار رابط مغز و رایانه(BCI) مبتنی بر تصویربرداری تشدید مغناطیسی کامل جهان توصیف می‌کنند که ترکیبی از دریافت، رمزگشایی، ماژولاسیون و ارزیابی سیگنال مغز در یک سیستم فنی واحد است.

این پلتفرم که «uMR Shenguan» نام دارد، به طور مشترک توسط موسسه تصویربرداری سلامت شانگهای یونایتد و دانشگاه تیانجین منتشر شده است.

این تیم اعلام کرد که این سیستم برای پشتیبانی از تحقیقات، توسعه و کاربردهای بالینی BCI در نظر گرفته شده است، زیرا این فناوری فراتر از آزمایشگاه‌ها و به سمت محیط‌های پزشکی حرکت می‌کند.

سیستم «uMR Shenguan» برخلاف سیستم‌هایی که صرفاً یک اسکنر MRI را به یک دستگاه BCI جداگانه متصل می‌کنند، یک حلقه بسته ایجاد می‌کند که در آن سیگنال‌های مغزی می‌توانند رمزگشایی شوند، مغز می‌تواند تنظیم شود و اثرات آن در همان چارچوب اندازه‌گیری شوند.

تبدیل MRI به یک مرکز بازخورد

به گفته محققان، این پلتفرم می‌تواند سیگنال‌های فعالیت عصبی را در سطح میلی‌ثانیه ثبت کند و در عین حال ساختارهای مغز را با دقت زیر میلی‌متر اندازه‌گیری کند.

این ترکیب به گونه‌ای طراحی شده است که هم وضوح زمانی مورد نیاز برای ردیابی سیگنال‌های به سرعت در حال تغییر و هم وضوح مکانی مورد نیاز برای شناسایی محل وقوع فعالیت را فراهم کند.

این سیستم همچنین می‌تواند اعوجاج‌های پیچیده میدان مغناطیسی را که می‌توانند هنگام کاشت دستگاه‌های BCI بر کیفیت تصویر تأثیر بگذارند، جبران کند.

جعبه ابزار BCI سازگار با مغناطیسی آن برای کاهش تداخل متقابلی که می‌تواند بین سخت‌افزار رابط و تجهیزات MRI رخ دهد، در نظر گرفته شده است. با اتصال تصویربرداری با ماژولاسیون عصبی، این راه‌حل به MRI اجازه می‌دهد تا در کل فرآیند BCI شرکت کند.

در نتیجه، این اسکنر نه تنها به عنوان یک دستگاه تصویربرداری و تشخیصی، بلکه به عنوان مرکز اصلی ادراک و بازخورد در حلقه بسته نیز عمل می‌کند.

مینگ دونگ(Ming Dong)، مدیر آزمایشگاه تعامل مغز و کامپیوتر و ادغام انسان و ماشین Haihe می‌گوید: این راه‌حل هماهنگی همزمان مشاهده و مداخله در تحقیقات مغز را ممکن می‌سازد و رابط‌های مغز و رایانه را از «رمزگشایی سیگنال‌ها» به سمت «درک مغز» پیش می‌برد و در عین حال مسیر فناوری جدیدی را برای تحقیقات علوم مغز باز می‌کند.

سیستمی که اثرات مداخله را اندازه‌گیری می‌کند

این پلتفرم فنی کامل، MRI با وضوح مکانی-زمانی بالا، تطبیق و بهینه‌سازی سخت‌افزار، یک جعبه ابزار BCI سازگار با مغناطیسی و یک روش نوروماژولاسیون هدایت‌شده با MRI را پوشش می‌دهد.

این عناصر در کنار هم، برای قابل اندازه‌گیری و کنترل کردن انعطاف‌پذیری عصبی در نظر گرفته شده‌اند.

محققان می‌توانند از این سیستم برای مشاهده مغز، انجام یک مداخله هدفمند و سپس ارزیابی اثرات آن با استفاده از همان پلتفرم استفاده کنند.

مینگ می‌گوید تجزیه و تحلیل ساختار و عملکرد مغز در وضوح مکانی و زمانی بالا، پایه مهمی برای توسعه رابط‌های مغز و رایانه با عملکرد بالاتر است.

به گفته کارشناسان، پیشرفت در MRI با میدان فوق بالا، توالی‌های تصویربرداری سریع، پردازش سیگنال در لحظه و رمزگشایی مبتنی بر هوش مصنوعی، ادغام MRI با فناوری BCI را تسریع کرده است. این پیشرفت‌ها به حرکت این مفهوم به سمت مهندسی عملی و کاربرد بالینی کمک می‌کنند.

چین کاربردهای پزشکی و مصرفی را هدف قرار می‌دهد

این رونمایی در حالی صورت می‌گیرد که رابط‌های مغز و رایانه از تحقیقات تجربی به کاربردهای بالینی و صنعتی منتقل می‌شوند.

مینگ می‌گوید صنعت BCI احتمالاً در سال ۲۰۲۶ شاهد توسعه سریعی خواهد بود. کاربردهای پزشکی چین در حال حاضر در توانبخشی حرکتی، مراقبت‌های ویژه عصبی، روانپزشکی، چشم پزشکی و شنوایی‌شناسی در حال ظهور است.

چنین سیستم‌هایی می‌توانند به محققان در درک شرایط عصبی، هدایت مداخلات و سنجش نحوه پاسخ بیماران کمک کنند.

به گفته مینگ، با بلوغ این فناوری، کاربردهای BCI می‌تواند به آموزش، ورزش، بازی، بهبود خواب و ایمنی صنعتی نیز گسترش یابد.

ژاپن زمانی یکی از پیشرفته‌ترین بازارهای تلفن همراه جهان بود؛ کشوری که بسیاری از فناوری‌های موبایل را پیش از فراگیر شدن در سایر نقاط جهان تجربه کرد. اما با ظهور آیفون و گوشی‌های هوشمند، قواعد بازی تغییر کرد و شرکت‌های ژاپنی مانند سونی، شارپ و پاناسونیک به تدریج جایگاه خود را از دست دادند.

جدیدترین گزارش رگولاتوری در بهار ۱۴۰۵ منتشر شد که نشان می‌دهد با وجود افزایش پوشش فیبرنوری، تعداد اتصال‌های واقعی هنوز پایین است و مردم بیشتر به سمت اینترنت همراه رفته‌اند.

به گزارش ایرانیان تحلیل، بر اساس جدیدترین گزارش سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی از وضعیت ارتباطی کشور در بهار ۱۴۰۵، تعداد مشترکان تحت پوشش فیبرنوری به ۱۱ میلیون و ۱۲۶ هزار و ۲۸۱ مشترک رسیده است که نسبت به زمستان ۱۴۰۴، ۳۹۱ هزار و ۷۱۹ مشترک افزایش نشان می‌دهد.

با وجود افزایش پوشش فیبرنوری، تعداد اتصالات همچنان فاصله قابل‌توجهی با میزان پوشش دارد و به حدود یک میلیون و ۳۸ هزار اشتراک رسیده است. این اختلاف نشان می‌دهد توسعه زیرساخت فیبرنوری هنوز به افزایش متناسب تعداد کاربران متصل منجر نشده و روند توسعه اینترنت ثابت همچنان با سرعت پایینی پیش می‌رود.

در مقابل، تعداد مشترکان اینترنت ثابت همچنان در مسیر نزولی قرار دارد و به سطح بهار ۱۴۰۰ بازگشته است. این در حالی است که اینترنت همراه روندی صعودی دارد و تنها در بهار امسال حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار مشترک به تعداد مشترکان آن افزوده شده است. در همین مدت، اینترنت ثابت حدود ۸۰۰ هزار مشترک نسبت به بهار ۱۴۰۴ از دست داده است.

یکی از ریشه‌های ضعف اینترنت ثابت در کشور به سیاست‌گذاری‌های دهه ۹۰، به‌ویژه نیمه دوم این دهه، بازمی‌گردد؛ دوره‌ای که توسعه سریع اینترنت همراه در اولویت قرار گرفت و توسعه زیرساخت‌های اینترنت ثابت با سرعت کمتری پیش رفت. در نتیجه، زیرساخت اینترنت ثابت متناسب با رشد مصرف توسعه نیافت و بخش قابل‌توجهی از بار ترافیک اینترنت کشور بر شبکه‌های موبایل قرار گرفت.

در سال‌های اخیر، توسعه فیبر نوری به‌عنوان یکی از راهکارهای جبران عقب‌ماندگی اینترنت ثابت دنبال شده است. این پروژه که از دولت سیزدهم آغاز شد، اکنون به یکی از تکالیف قانونی وزارت ارتباطات در دولت چهاردهم تبدیل شده است. بر اساس برنامه هفتم توسعه، وزارت ارتباطات موظف است تا پایان برنامه در سال ۱۴۰۷، ۲۰ میلیون اتصال فیبر نوری برای منازل و کسب‌وکارها ایجاد کند.

سید ستار هاشمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، نیز از ابتدای فعالیت دولت چهاردهم بر سیاست «اتصال» تأکید کرده و توسعه زیرساخت‌های ارتباطی، به‌ویژه فیبر نوری، را در دستور کار این وزارتخانه قرار داده است.

شرکت آنتروپیک(Anthropic) آیین‌نامه اتحادیه اروپا در مورد شفافیت محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی خود موسوم به کلود(Claude) را امضا کرده است و از این پس تمام محتوای تولید شده با استفاده از ابزارهای خود را واترمارک خواهد کرد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، طبق تحلیل موسسه Ahrefs در سال ۲۰۲۵، از حدود ۹ میلیون صفحه در وب، تقریباً سه چهارم صفحات تازه منتشر شده اکنون حاوی متن نوشته شده توسط ماشین‌ها هستند. ضمن اینکه این رقم شامل اسناد آفلاین نمی‌شود. همچنین فقط متن را پوشش می‌دهد.

هوش مصنوعی مولد اکنون موسیقی، تصاویر، نرم‌افزار، عکس و ویدیوهای قانع‌کننده‌ای تولید می‌کند. مشکل این است که تشخیص بخش زیادی از آن از آثار ساخته شده توسط انسان دشوار شده و نگرانی‌های شفافیت و امنیتی را افزایش داده است.

پاسخ اتحادیه اروپا به این نگرانی‌ها، وضع مقررات است. طبق ماده ۵۰(۲) قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا، ارائه دهندگان سیستم‌های هوش مصنوعی مولد موظف هستند تمام محتوای تولید شده را به عنوان محتوای تولید شده مصنوعی یا دستکاری شده قابل تشخیص کنند.

شرکت آنتروپیک که شرکت پشتیبان هوش مصنوعی «کلود» است، آیین‌نامه‌ عملکرد این اتحادیه در مورد شفافیت محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی را امضا کرده است و اکنون قصد دارد خروجی‌های «کلود» را در سراسر اکوسیستم خود «واترمارک» کند.

به گفته‌ این شرکت، متن دارای یک واترمارک آماری نامرئی خواهد بود، در حالی که فرمت‌های تصویری پشتیبانی شده (مانند PNG، JPG یا SVG) فراداده‌های امضا شده‌ای را دریافت می‌کنند که نشان می‌دهد Claude در این کار مشارکت داشته است.

هوش مصنوعی مولد در نوشتار، موسیقی، هنر، نرم‌افزار و تقریباً هر چیز دیجیتالی گسترش یافته است. برای بسیاری، کار را سریع‌تر و ارزان‌تر کرده است. برعکس، نگرانی‌های جدی در مورد استفاده و امنیت غیرمسئولانه نیز ایجاد کرده است. استفاده از هوش مصنوعی برای تولید کامل مقالات دانشگاهی یا در قراردادهای محتوایی که هوش مصنوعی به صراحت مجاز نیست، نگرانی‌های معتبری هستند. سپس موارد کم‌اهمیت‌تری وجود دارد که افراد متوجه می‌شوند آهنگ یا ویدیوی تأثیرگذاری که تحسین می‌کردند، از ابتدا به طرز فریبنده‌ای توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

با این حال، مسئله‌ بسیار بزرگتر در مورد امنیت است. محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی آنقدر قدرتمند شده است که شناسایی آن به طور فزاینده‌ای دشوار می‌شود. البته که ویدیوی یک گربه عضلانی که در حال قدم زدن روی ماه در اقیانوس است، حساب نمی‌شود، اما ویدیویی از یک چهره عمومی که خواستار خشونت یا یک سند رسمی جعلی است، می‌تواند عواقب وخیمی داشته باشد.

اینها برخی از مسائلی هستند که واترمارک و شناسایی می‌تواند به حل آنها کمک کنند. شرکت آنتروپیک می‌گوید که علامت‌گذاری آن برای خروجی مدل‌های پشتیبانی شده در هر جایی که «کلود» اجرا می‌شود، از جمله API پلتفرم کلود، برنامه‌های کلود، کلود کد، کلود کوورک و کلود تگ، اعمال می‌شود. دامنه این علامت‌گذاری به محصولات شخص ثالث ساخته شده بر اساس API کلود نیز می‌رسد، زیرا علامت‌گذاری به جای هر رابط کاربری واحد، در خروجی قرار می‌گیرد.

مدل‌هایی که در تاریخ ۲ اوت ۲۰۲۶ یا بعد از آن عرضه شده‌اند، از علامت‌گذاری در زمان عرضه پشتیبانی می‌کنند، در حالی که این شرکت در تلاش است تا آن را در ماه‌های آینده تحت یک دوره انتقالی که قانون اتحادیه اروپا اجازه می‌دهد، به مدل‌های قدیمی‌تر اضافه کند.

اگرچه این الزام، اروپایی است، اما شرکت آنتروپیک از ابتدا واترمارک را در سراسر جهان اعمال می‌کند و می‌گوید هنوز راهی پایدار برای محدود کردن آن بر اساس مناطق مختلف ندارد.

این علامت‌گذاری چگونه کار می‌کند؟ آنتروپیک برای متن، از نسخه‌ای از روش SynthID-Text گوگل دیپ‌مایند استفاده می‌کند. این روش به کاراکترهای پنهان یا فراداده‌های متصل به یک سند متکی نیست. در عوض، واترمارک از طریق کلماتی که کلود هنگام تولید متن انتخاب می‌کند، ایجاد می‌شود.

مدل‌های زبانی بزرگ هنگام تولید متن، هر کلمه بعدی را از مجموعه‌ای از کاندیداهای محتمل انتخاب می‌کنند. در بسیاری از موقعیت‌ها، چندین کلمه می‌توانند یک جمله را به یک اندازه خوب ادامه دهند، بنابراین انتخاب معمولاً به صورت تصادفی انجام می‌شود.

با واترمارک به سبک SynthID، یک کلید مخفی و متن قبلی بر آن انتخاب تأثیر می‌گذارند. در تعداد کافی از کلمات، آن انتخاب‌های کوچک به یک الگوی آماری تبدیل می‌شوند. بنابراین در حالی که متن هنوز به طور طبیعی خوانده می‌شود، اکنون دارای امضایی است که یک آشکارساز با کلید مناسب می‌تواند آن را بررسی کند تا مشخص کند که آیا الگوی انتخاب کلمه آن شبیه به تولید واترمارک «کلود» است یا خیر.

آنتروپیک می‌گوید که این تکنیک هیچ کاراکتری به متن اضافه نمی‌کند، به هیچ توکن اضافی نیاز ندارد، کیفیت خروجی را تغییر نمی‌دهد و هیچ چیزی را که کاربر، سازمان یا چت را شناسایی کند، حمل نمی‌کند.

آنتروپیک برای فایل‌های پشتیبانی شده از یک تکنیک مرسوم‌تر استفاده می‌کند. وقتی کلود فرمت‌هایی مانند PNG، JPG یا SVG تولید می‌کند، یک یادداشت امضا شده با رمزنگاری را در فراداده فایل تحت استاندارد باز C2PA ضمیمه می‌کند. هیچ چیز در خود تصویر تغییر نمی‌کند، تنها اعتبارنامه ثبت می‌کند که کلود فایل را ساخته یا پردازش کرده است و هیچ اطلاعات شخصی را در خود نگه نمی‌دارد.

سپس یک خواننده سازگار می‌تواند آن اعتبارنامه را بررسی کند و تشخیص دهد که کلود فایل را پردازش کرده است یا خیر. از آنجا که اطلاعات به صورت رمزنگاری امضا شده‌اند، می‌تواند به آشکار شدن اینکه آیا اعتبارنامه یا فایل متعاقباً دستکاری شده است یا خیر نیز کمک کند.

در حالی که آنتروپیک نحوه علامت‌گذاری خروجی متن خود را کشف کرده است، هنوز در حال کشف نحوه تشخیص این علامت‌گذاری‌ها است. آنتروپیک می‌گوید یک API تشخیص واترمارک در حال روی کار آمدن است، اما هنوز نحوه کار آن را نهایی نکرده است. برای فایل‌ها، هر ابزار آگاه از C2PA می‌تواند اعتبارنامه‌های فایل را بخواند و این شرکت قول بررسی‌کننده‌های خود را داده است.

اکنون شرکت آنتروپیک اذعان می‌کند که نشانه‌هایش سیگنال هستند، نه مدرک قطعی تولید هوش مصنوعی. یک واترمارک شناسایی‌شده فقط نشان می‌دهد که کلود احتمالاً در مقطعی درگیر بوده است، نه اینکه یک انسان به طور کلی آن متن را ننوشته باشد.

از آنجا که واترمارک به هر کلمه‌ای که کلود انتخاب می‌کند متصل می‌شود، نمی‌تواند نویسندگی را از کمک جدا کند. آنتروپیک خاطرنشان می‌کند که نمی‌تواند «کلود این را نوشت» را از «کلود این را به شدت ویرایش کرده است» تشخیص دهد و ترجمه‌ای که کلود تولید می‌کند کاملاً واترمارک شده است، زیرا هر کلمه انتخاب خودش است.

در بخش تشخیص نیز این شرکت اذعان می‌کند که اگرچه ویرایش سبک احتمالاً واترمارک را به طور کامل حذف نمی‌کند، اما یک بازنویسی کامل که در آن هر کلمه جایگزین می‌شود، این کار را انجام خواهد داد که در آن مرحله، متن به هر حال به سختی توسط هوش مصنوعی تولید شده است.

متنی که به شدت ویرایش، بازنویسی، ترجمه یا با نوشته‌های دیگر مخلوط شده باشد، ممکن است به اندازه کافی الگوی آماری کلود را از دست بدهد تا غیرقابل تشخیص شود. در عمل، کسی که عمداً سعی در پنهان کردن دخالت کلود دارد، می‌تواند به سادگی خروجی را به طور قابل توجهی بازنویسی کند.

سال‌ها بود رقابت سازندگان گوشی بر سر یک عدد می‌چرخید: وات بیشتر. اما حالا داستان تغییر کرده است. باتری‌های سیلیکون -کربن و استانداردهای جدید شارژ، معادله قدیمی «ظرفیت بیشتر یا گوشی باریک‌تر» را تغییر داده‌اند.

به گزارش ایرانیان تحلیل،شرکت‌هایی مانند شیائومی، وان‌پلاس، اوپو، آنر و موتورولا در کنار افزایش سرعت شارژ، به سراغ باتری‌های سیلیکون -کربن رفته‌اند؛ فناوری‌ای که اجازه می‌دهد باتری‌های بزرگ‌تر در بدنه‌های نسبتاً باریک جا بگیرند.

اگر چند سال پیش شارژ ۳۰ یا ۴۰ واتی یک ویژگی چشمگیر محسوب می‌شد، امروز گوشی‌هایی با شارژ ۸۰، ۱۰۰ و حتی بالاتر در بازار دیده می‌شوند. اما افزایش مداوم توان شارژ یک مشکل اساسی دارد: گرما، فرسودگی باتری و پیچیده‌تر شدن استانداردهای شارژ.

تحول در شکل شارژ گوشی ها

به گزارش Android Authority جنگ شارژ سریع هنوز تمام نشده، اما شکل آن تغییر کرده است. در سال‌های گذشته، شرکت‌هایی مانند شیائومی، اوپو و وان‌پلاس با فناوری‌های اختصاصی خود به سرعت‌های بسیار بالا رسیدند. اما مشکل این بود که برای رسیدن به حداکثر سرعت، معمولاً باید شارژر و کابل مخصوص همان شرکت را هم داشته باشید.

در مقابل، استاندارد USB Power Delivery یا USB-PD به سمت پشتیبانی از توان‌های بالاتر حرکت کرده و تلاش می‌کند این آشفتگی را کمتر کند. در برخی گوشی‌های جدید حتی بدون استفاده از پروتکل اختصاصی شرکت، می‌توان به توان شارژ نسبتاً بالایی رسید.

شیائومی؛ شارژ سریع در کنار باتری بزرگ

شیائومی یکی از شرکت‌هایی است که همچنان روی شارژ بسیار سریع تمرکز دارد. در نسل‌های جدید، این شرکت در کنار HyperCharge به سمت باتری‌های سیلیکون -کربن نیز رفته است.

برای نمونه، Xiaomi ۱۷ Ultra با باتری بزرگ و پشتیبانی از شارژ سریع عرضه شده و حتی از مسیر USB-PD/PPS نیز می‌تواند به توان بالایی برسد؛ اتفاقی که نشان می‌دهد فاصله میان فناوری اختصاصی و استانداردهای عمومی در حال کمتر شدن است.

موتورولا هم وارد بازی سیلیکون -کربن شد

موتورولا نیز از شرکت‌هایی است که به سمت باتری‌های سیلیکون -کربن رفته است. این شرکت برای برخی گوشی‌های جدید خود عمر باتری را در حدود ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ چرخه شارژ اعلام کرده است. این رقم نشان می‌دهد سازندگان اکنون مجبورند علاوه بر ظرفیت و سرعت، درباره دوام باتری نیز پاسخ روشنی داشته باشند.

سامسونگ؛ آرام‌تر و سریع‌تر

در طرف دیگر، سامسونگ مسیر محافظه‌کارانه‌تری داشته است. اما Galaxy S۲۶ Ultra اکنون از شارژ سیمی ۶۰ واتی پشتیبانی می‌کند؛ بالاتر از سقف ۴۵ واتی نسل‌های قبلی پرچم‌داران سامسونگ.

در باتری‌های سنتی لیتیوم‌یون، گرافیت نقش مهمی در آند دارد. جایگزین‌کردن بخشی از این ساختار با سیلیکون می‌تواند ظرفیت ذخیره انرژی را افزایش دهد و به سازندگان اجازه دهد در همان فضای فیزیکی، انرژی بیشتری ذخیره کنند.

اپل و گوگل هنوز محتاط‌اند

در حال حاضر یکی از تفاوت‌های جالب بازار همین‌جاست. شرکت‌هایی مانند Honor، OnePlus، Oppo، Xiaomi و Motorola سریع‌تر به سمت باتری‌های سیلیکون -کربن رفته‌اند؛ در مقابل، اپل، گوگل و سامسونگ دیرتر وارد این مسیر شده‌اند

البته این به معنای عقب‌مانده قطعی این شرکت‌ها نیست؛ چون ظرفیت بالاتر همیشه به معنای محصول بهتر نیست و ایمنی، طول عمر، هزینه تولید، ضخامت و پایداری باتری نیز اهمیت دارند.

آینده شارژ گوشی؛ سریع‌تر یا هوشمندتر؟

شاید مهم‌ترین تغییر این باشد که آینده شارژ گوشی‌ها الزاماً با عدد ۲۰۰ یا ۳۰۰ وات تعریف نشود.

گزارش‌های فنی جدید نشان می‌دهند توان واقعی قابل‌استفاده در بسیاری از گوشی‌های سریع‌شارژ، عملاً در محدوده حدود ۶۰ تا ۸۰ وات قرار گرفته و افزایش بیشتر توان برای مدت طولانی دشوارتر شده است. در نتیجه، تمرکز صنعت به سمت استفاده بهتر از انرژی، باتری‌های متراکم‌تر، مدیریت گرما و استانداردهای سازگارتر می‌رود.