برچسب: ایرانیان تحلیل

به گزارش ایرانیان تحلیل، «سالی» پوستی از جنس سیلیکون شبیه انسان، موهای بلند قهوه‌ای و توانایی حرکت دادن دست‌ها، سر و صورت خود را هنگام نشستن دارد. به گفته شرکت سازنده، این ربات از گفت‌وگوی طبیعی، حالات چهره و تعامل در لحظه بهره می‌برد.

به نقل از فیز، این ربات به‌ عنوان یک دستیار آموزشی ثابت در کلاس برنامه‌ریزی شده و مانند یک چت‌بات به پرسش‌های دانش‌آموزان و معلمان پاسخ می‌دهد. همچنین نسخه‌ای دیجیتالی از آن به‌ صورت یک آواتار آنلاین، به‌ طور شبانه‌روزی در دسترس دانش‌آموزان خواهد بود.

با این حال، پس از مطرح شدن نگرانی‌هایی درباره حریم خصوصی دانش‌آموزان، نحوه ذخیره‌سازی داده‌ها و امکان ردیابی کاربران، اجرای این پروژه فعلا متوقف شده است.

اما پرسش اصلی این است که تا چه اندازه به حضور روتین ربات‌های انسان‌نما یا آواتارهای مجهز به هوش مصنوعی در کلاس‌های درس نزدیک شده‌ایم؟

ربات‌ها برای کلاس‌های درس پدیده جدیدی نیستند

«سالی» نخستین رباتی نیست که برای استفاده در کلاس‌های درس پیشنهاد شده است.

پیش از این نیز ربات‌های غیرانسان‌نما، مانند «نائو» (Nao)، در کلاس‌های درس آزمایش شده‌اند. برای مثال، از آنها برای آموزش زبان در ژاپن، کره جنوبی، اروپا و شرق آسیا استفاده شده است. همچنین در کلاس‌های فناوری برای آموزش مهارت‌هایی مانند برنامه‌نویسی به کار رفته‌اند.

ابزارهایی مانند الکسا که به فرمان‌های صوتی پاسخ می‌دهند نیز در کلاس‌های ابتدایی نیوزیلند آزمایش شده‌اند. نتایج نشان داد کودکان کم‌ سن‌ و سال‌تر در طرح پرسش‌ها با قالب مناسب برای دریافت پاسخ درست مشکل داشتند، اما دانش‌آموزان بزرگ‌تر محدودیت‌های فناوری را آزمایش می‌کردند؛ از جمله با گفتن لطیفه یا تلاش برای دریافت پاسخ‌های غیرمعمول.

در همین حال، معلمان نیز بیش از گذشته از هوش مصنوعی مولد برای انجام کارهای اداری و صرفه‌جویی در زمان استفاده می‌کنند و چت‌بات‌ها اکنون به‌ طور منظم در مدارس استرالیا به کار گرفته می‌شوند. برای نمونه، ایالت‌های استرالیای جنوبی و نیو ساوث ولز ابزارهای اختصاصی هوش مصنوعی مولد خود را برای دانش‌آموزان و معلمان معرفی کرده‌اند. این آشنایی روزافزون با چنین فناوری‌هایی احتمالا راه را برای ورود فناوری‌های پیشرفته‌تر و انسان‌مانند به کلاس‌های درس هموارتر خواهد کرد.

ربات‌هایی برای کمک آمده‌اند

پژوهش‌ها درباره آواتارهای مبتنی بر هوش مصنوعی  که مانند یک انسان گفت‌وگو می‌کنند اما فقط به‌صورت آنلاین وجود دارند، نشان داده است که این فناوری‌ها می‌توانند اثر مثبتی بر یادگیری داشته باشند.

آنها می‌توانند با شخصی‌سازی آموزش، پشتیبانی آموزشی مورد نیاز را در هر زمان ارائه دهند. برای مثال، یک مسئله ریاضی را با حوصله و مرحله‌به‌مرحله برای دانش‌آموز توضیح دهند.

این فناوری‌ها همچنین می‌توانند به تقویت خودتنظیمی دانش‌آموزان کمک کنند؛ یعنی راهبردهایی را به آنها آموزش دهند و به‌ طور مداوم آنها را به اجرای این راهبردها تشویق کنند. برای مثال، ممکن است بگویند: قبل از اینکه این معادله را شروع کنی، یک نفس عمیق بکش.

دانش‌آموزان همچنین گزارش داده‌اند که هنگام تعامل با معلمان هوش مصنوعی، فشار و اضطراب کمتری احساس می‌کنند، زیرا این سامانه‌ها معمولا نسبت به معلمان انسانی کمتر قضاوت‌کننده تلقی می‌شوند.

همچنان به معلمان واقعی نیاز داریم

یک ربات می‌تواند صمیمیت را شبیه‌سازی کند، مطالب درسی را بدون نقص ارائه دهد و هرگز خسته نشود یا به استراحت نیاز نداشته باشد.

با این حال، شواهد نشان می‌دهد این فناوری‌ها زمانی بیشترین اثربخشی را دارند که در کنار معلمان به کار گرفته شوند، نه اینکه جای آنها را بگیرند.

برای نمونه، یک فراتحلیل در سال ۲۰۲۶ که نتایج ۱۴۶ مطالعه را بررسی کرده است، نشان داد ربات‌های اجتماعی یعنی ربات‌هایی که حضور فیزیکی در کلاس درس دارند، هنگام آموزش مهارت‌های شناختی می‌توانند نتایج یادگیری را بهبود ببخشند، به‌ ویژه اگر توانایی شخصی‌سازی پاسخ‌های خود را داشته باشند. اما این مزیت تنها زمانی مشاهده شد که معلم نیز در کلاس حضور داشت.

در مقابل، ربات‌هایی که به‌عنوان جایگزین معلم استفاده شدند، نتوانستند پیچیدگی محتوای کلاس را مدیریت کنند، به رفتارهای پیش‌بینی‌نشده دانش‌آموزان پاسخ مناسب دهند یا با اتفاقات غیرمنتظره کنار بیایند.

پژوهش‌ها همچنین نشان می‌دهد کودکان و نوجوانان زمانی بهترین یادگیری را تجربه می‌کنند که علاوه بر درگیر شدن از نظر شناختی، از نظر انسانی نیز با دیگران ارتباط برقرار کنند.

آنها به تعاملاتی نیاز دارند که اعتماد ایجاد کند و این اطمینان را به آنها بدهد که از سوی معلمان و همسالان خود دیده و شناخته شده و مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ آن هم به شیوه‌هایی کاملا انسانی که برای همه افراد حاضر در کلاس قابل درک باشد.

به گزارش ایرانیان تحلیل، جعل اسکناس و ایران‌چک از جمله جرایمی است که می‌تواند اعتماد عمومی را در روابط اقتصادی خدشه‌دار کند. پول نقد، به دلیل استفاده گسترده و روزمره در خرید کالا و دریافت خدمات، یکی از مهم‌ترین ابزارهای مبادله در جامعه به شمار می‌رود. هرگونه تردید نسبت به اصالت آن، نه‌تنها به زیان مستقیم افراد منجر می‌شود، بلکه امنیت اقتصادی را نیز تهدید می‌کند. هنگامی که افراد جامعه نتوانند به درستی و اعتبار اسکناس‌ها اطمینان داشته باشند، روابط مالی دچار اختلال شده و زمینه برای افزایش کلاهبرداری و سایر جرایم مالی فراهم می‌شود. از این رو، مقابله با جعل اسکناس صرفاً یک موضوع فنی نیست، بلکه مسئله‌ای مرتبط با امنیت و آسایش عمومی است.

با پیشرفت فناوری‌های چاپ، اسکن و ابزارهای دیجیتال، شیوه‌های جعل نیز پیچیده‌تر شده‌اند. جاعلان می‌کوشند با تقلید از ویژگی‌های ظاهری اسکناس‌ها، خریداران و فروشندگان را فریب دهند. این تحولات، سیستم‌های پلیسی و قضایی را با چالش‌های جدیدی روبه‌رو کرده است. در چنین شرایطی، بهره‌گیری از دانش روز و فناوری‌های نوین برای شناسایی سریع و دقیق اسکناس‌های جعلی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. شناخت دقیق مولفه‌های امنیتی اسکناس‌ها و آموزش نحوه تشخیص آن‌ها، می‌تواند نقش مؤثری در کاهش وقوع این جرم و پیشگیری از خسارت‌های مالی داشته باشد.

در همین رابطه، وحید اعلائی، از پلیس آگاهی فراجا، به همراه یکی از همکاران خود، پژوهشی را درباره شیوه‌های نوین کشف جعل اسکناس‌های داخلی و ایران‌چک انجام داده‌اند. این پژوهش با تمرکز بر ارزیابی و اولویت‌بندی روش‌های مختلف شناسایی جعل، تلاش کرده است مشخص کند کدام دسته از روش‌ها در عمل اثربخشی بیشتری دارند و می‌توانند به عنوان ابزار اصلی کشف جرم مورد استفاده قرار گیرند.

این مطالعه با مشارکت ۳۲ نفر از افسران پی‌جوی پرونده‌های جعل در پلیس آگاهی تهران بزرگ و کارشناسان معاونت مبارزه با جعل و کلاهبرداری پلیس آگاهی فراجا انجام شده است. اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی منابع کتابخانه‌ای و نیز توزیع پرسشنامه جمع‌آوری شد و برای تحلیل داده‌ها، روش‌های آماری به کار گرفته شدند.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، جعل اسکناس‌های داخلی و ایران‌چک به دو شیوه کلی مادی و الکترونیکی انجام می‌شود. برای کشف این موارد، سه دسته روش اصلی شامل روش‌های امنیتی، فیزیکی و مقایسه‌ای به کار گرفته می‌شود. روش‌های امنیتی بر بررسی ویژگی‌هایی تمرکز دارند که هنگام تولید اسکناس به صورت خاص و با فناوری‌های پیشرفته ایجاد می‌شوند، مانند تصاویر مکمل، میکروپرینت (نوشته‌های بسیار ریز)، واترمارک یا نقش آبی درون کاغذ، مرکب‌های نامرئی یا حرارتی و چاپ برجسته.

نتایج نشان دادند که در میان این سه دسته، روش‌های امنیتی بیشترین تأثیر را در کشف جعل دارند و پس از آن، روش‌های فیزیکی و سپس روش‌های مقایسه‌ای قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، بررسی واترمارک با عبور دادن اسکناس از مقابل نور معمولی یا استفاده از نور فرابنفش، می‌تواند به سرعت جعلی بودن بسیاری از نمونه‌ها را آشکار کند. همچنین میکروپرینت‌ها که با ذره‌بین به‌راحتی قابل مشاهده‌اند، به دلیل نیاز به دستگاه‌های چاپ خاص، به سختی توسط جاعلان به‌طور دقیق تقلید می‌شوند.

در بخش روش‌های فیزیکی، استفاده از نور معمولی در زوایای مختلف، نور فرابنفش و ذره‌بین بیشترین کارایی را داشته‌اند، زیرا دسترسی به آن‌ها آسان و استفاده از آن‌ها سریع است. ابزارهای پیشرفته‌تری مانند میکروسکوپ‌های تخصصی نیز دقت بالایی دارند، اما به دلیل هزینه و زمان بیشتر، کاربرد محدودتری پیدا می‌کنند. در روش‌های مقایسه‌ای نیز بررسی جنس و مقاومت کاغذ، ضخامت، نوع چاپ و رنگ‌آمیزی اسکناس نقش مهمی در تشخیص اصالت آن ایفا می‌کند.

یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهند که بسیاری از ویژگی‌های امنیتی اسکناس‌ها در مرحله تولید کاغذ یا با استفاده از تجهیزات خاص حاکمیتی ایجاد می‌شوند و دسترسی به آن‌ها برای جاعلان تقریباً غیرممکن است. به همین دلیل، تمرکز بر آموزش شناسایی این مولفه‌ها می‌تواند اثربخشی بالایی در پیشگیری و کشف جرم داشته باشد. همچنین تأکید شده است که با توجه به پیشرفت مداوم فناوری، لازم است علوم پلیسی نیز به‌روز شده و همواره یک گام جلوتر از شیوه‌های جدید جعل حرکت کند.

گفتنی است این یافته‌های علمی در «فصلنامه کاراگاه» وابسته به پلیس آگاهی فراجا منتشر شده‌اند؛ نشریه‌ای تخصصی که به انتشار پژوهش‌های مرتبط با حوزه‌های کشف جرم و ارتقای دانش پلیسی می‌پردازد.

به نقل از رفرکتور، این پانسمان دوطرفه که توسط پژوهشگران دانشگاه بث توسعه یافته است، آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف تتراسایکلین را مستقیما درون زخم آزاد می‌کند و هم‌زمان محیطی محافظ برای ترمیم زخم ایجاد می‌کند. در آزمایش‌ها، این پانسمان طی چهار ساعت، تشکیل زیست‌فیلم را بیش از ۹۰ درصد کاهش داد.

عفونت‌های زخم یکی از مشکلات مهم نظام‌های سلامت در سراسر جهان هستند و هر سال میلیاردها دلار هزینه ایجاد می‌کنند. اگر باکتری‌ها یک زخم را آلوده کنند، ممکن است ظرف چند ساعت یک زیست‌فیلم تشکیل دهند. این لایه محافظ و لزج از باکتری‌ها در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها، مواد ضدعفونی‌کننده و سیستم ایمنی بدن مقاومت زیادی ایجاد می‌کند.

بسیاری از پانسمان‌های پیشرفته زخم به پلاستیک‌های مبتنی بر نفت متکی هستند یا به درمان‌های شیمیایی اضافی نیاز دارند. این پانسمان جدید از دو نوع پلیمر گیاهی مبتنی ساخته شده که به شکل شبکه‌ای نازک از الیاف میکروسکوپی در آمده‌اند.

این دو ماده از نظر شیمیایی مشابه هستند، اما زمانی که به شکل الیاف فوق‌العاده ظریف بافته می‌شوند، تفاوت‌های مولکولی آنها تشدید شده و رفتارهایی کاملا متفاوتی نشان می‌دهند. این ویژگی به پژوهشگران اجازه داد بدون هیچ‌گونه اصلاح شیمیایی اضافی، یک پانسمان هوشمند دوطرفه بسازند.

سمتی از پانسمان که با زخم تماس دارد حاوی تتراسایکلین است که به ‌سرعت درون زخم آزاد می‌شود.

سمت بیرونی پانسمان نیز مانند یک سد عمل می‌کند تا میزان از دست رفتن رطوبت را کنترل کند و به ترمیم زخم کمک کند.

نکته مهم این است که این پانسمان پیش از رشد زیست‌فیلم عمل می‌کند؛ یعنی زمانی که درمان بیشترین اثربخشی را دارد. این پانسمان آنتی‌بیوتیک را به ‌سرعت آزاد می‌کند و ظرف چهار ساعت به غلظت مؤثر می‌رساند و در نتیجه تشکیل زیست‌فیلم را بیش از ۹۰ درصد کاهش می‌دهد.

این پانسمان در برابر دو باکتری شایع عامل عفونت زخم، یعنی استافیلوکوکوس اورئوس و سودوموناس آئروژینوزا آزمایش شد. آزمایش‌ها روی زخم‌های مدل نشان داد که پس از استفاده از پانسمان، رشد باکتری‌ها و تشکیل زیست‌فیلم به ‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد.

پیش از آنکه این پانسمان بتواند در محیط‌های بالینی مورد استفاده قرار گیرد، به توسعه و آزمایش‌های بیشتری نیاز است و مزایای زیست‌محیطی و اقتصادی این فناوری باید تایید شود.

این اعطای قرارداد در حالی صورت می‌گیرد که ذخایر سلاح‌های ایالات متحده به دلیل درگیری‌ها در سراسر جهان رو به کاهش است.
آمریکا مقادیر زیادی سلاح، از جمله مهمات مورد استفاده در تجاوز خود در ایران، به متحدان خود عرضه کرده است که نگرانی‌هایی را در مورد ذخایر مهمات کلیدی دفاع هوایی و هدایت‌شونده دقیق ایجاد کرده است.

ارتش آمریکا توضیح داد که این قرارداد، یک قرارداد یک ساله ۴.۷ میلیارد دلاری قبلی که در ماه آوریل امضا شده بود را به یک پیش‌نویس قرارداد ۷ ساله تبدیل می‌کند که شامل یک طرح تدارکاتی چند ساله برای موشک‌های رهگیر از سال مالی ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۲ است