دسته: سلامت

  • اگر سرمایه‌گذاری نکنیم، دارو هم ناتراز می‌شود؟

    اگر سرمایه‌گذاری نکنیم، دارو هم ناتراز می‌شود؟

    یک فعال صنعت دارو با اشاره به تداوم کمبود برخی داروها و دشواری‌های فعالیت این صنعت در یک سال اخیر، بر ضرورت افزایش حمایت و سرمایه‌گذاری به‌موقع در صنعت دارویی کشور تاکید کرد و گفت: دارو یک صنعت راهبردی و از نیازهای ضروری مردم است و بی‌توجهی به سرمایه‌گذاری در آن می‌تواند کشور را در آینده با مشکلات جدی مواجه کند بنابراین اگر سرمایه‌گذاری در صنعت دارو افزایش پیدا نکند ممکن است در آینده با وضعیتی مشابه آنچه امروز در صنعت برق و تأمین برق کشور شاهد هستیم، مواجه شویم.

    به گزارش ایرانیان تحلیل، بهرام ترکان فعال صنعت دارو در مراسم گرامیداشت روز صنعت و معدن در تالار بانک ملی گیلان با تاکید بر ضرورت توجه ویژه دولت به صنعت دارویی کشور، افزود: اگر به‌موقع برای توسعه و سرمایه‌گذاری در یک صنعت اقدام نکنیم، ممکن است زمانی به نقطه‌ای برسیم که جبران عقب‌ماندگی‌ها بسیار دشوار باشد، وضعیت امروز صنعت برق و مشکلات تأمین برق، نمونه روشنی از ضرورت توجه به سرمایه‌گذاری به‌موقع و آینده‌نگرانه است.

    وی تاکید کرد: صنعت دارو با صنعت برق یک تفاوت اساسی دارد؛ دارو یک صنعت کاملاً راهبردی و مرتبط با یکی از ضروری‌ترین نیازهای مردم کشور است، بنابراین باید از هم‌اکنون برای حفظ ظرفیت تولید، توسعه زیرساخت‌ها و افزایش سرمایه‌گذاری در این صنعت برنامه‌ریزی و اقدام شود.

    به گفته وی، صنعت دارو برای عبور از شرایط موجود نیازمند حمایت‌های بیشتری است و اگر به دغدغه‌ها و مشکلات این صنعت به‌موقع توجه نشود، ممکن است در آینده با مشکلات بزرگی مواجه شویم.

    وی افزود: جدا از همه تقدیر و تشکرها و اقدامات مثبتی که در این حوزه انجام شده است، باید تأکید کنم که دغدغه‌های جدی و بزرگی در صنعت دارو وجود دارد و لازم است این مسائل با نگاه ویژه مسئولان مورد توجه قرار گیرد.

    این فعال صنعت دارو با اشاره به تداوم مشکلات مربوط به کمبود برخی داروها اظهار کرد: جناب استاندار، در یک سال اخیر شاهد بودید که کمبودهای دارویی تا چه اندازه مردم را تحت فشار قرار داد و این مشکلات همچنان ادامه دارد؛ شرایط جنگی نیز بر دشواری‌های موجود افزوده است و می‌دانیم که شرایط همچنان سخت است.

    ترکان ادامه داد: همیشه به دوستانم می‌گویم همکاران ما در بخش معدن سال‌ها با سختی‌های کار خود مواجه بوده‌اند و امسال شرایط به گونه‌ای بود که بسیاری از صنایع نیز این سختی‌ها را تجربه کردند، امروز می‌توان شرایط صنعت را نیز با سختی‌های بخش معدن مقایسه کرد، چرا که در یک سال اخیر فعالیت در بخش صنعت بسیار دشوار بوده است.

    وی با اشاره به حمایت‌های انجام‌شده از صنعت دارو گفت: در این مدت حمایت‌های لازم را دریافت کرده‌ایم اما برای ادامه مسیر و حفظ ظرفیت‌های موجود، به حمایت‌های بیشتری نیاز داریم.

  • کدام ورزش‌ها به استخوان‌سازی کمک بیشتری می‌کنند؟

    کدام ورزش‌ها به استخوان‌سازی کمک بیشتری می‌کنند؟

    پژوهشگران دانشگاه سملوایز مجارستان در مطالعه‌ای جدید دریافتند که ورزش‌های همراه با حرکات انفجاری و تغییر جهت ناگهانی، مانند هندبال و فوتبال، تأثیر چشمگیری بر نشانگرهای ساخت استخوان دارند؛ این تأثیر در پیاده‌روی یا دویدن آهسته دیده نمی‌شود. این یافته می‌تواند رویکردهای رایج برای حفظ سلامت استخوان را دگرگون کند.

    به گزارشایرانیان تحلیل، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

    پوکی استخوان (استئوپروز) یکی از معضلات سلامت عمومی در جهان است و سالانه میلیون‌ها نفر را درگیر می‌کند. مدت‌هاست که متخصصان، ورزش‌های استقامتی مانند پیاده‌روی و دویدن آهسته را برای حفظ سلامت استخوان‌ها توصیه می‌کنند؛ اما پژوهش جدید دانشگاه سملوایز در مجارستان نشان می‌دهد که شدت و الگوی حرکت ورزش، از مقدار کل آن اهمیت بیشتری دارد؛ به‌عبارت دیگر، حرکات انفجاری و تغییر جهت ناگهانی در زمین ورزش، محرک قوی‌تری برای رشد استخوان محسوب می‌شود تا یک پیاده‌روی طولانی.

    چرا ضربه و فشار برای استخوان مفید است؟

    استخوان‌، بافتی زنده است و در پاسخ به فشار و ضربه‌های مکانیکی، سلول‌های سازنده خود را فعال می‌کند. هرچه این محرک‌ها قوی‌تر و پرشتاب‌تر باشند، سلول‌های استخوانی فرمان ساخت بافت جدید را قوی‌تر دریافت می‌کنند. به همین دلیل، ورزش‌هایی که شامل پرش، دویدن سریع و تغییر جهت ناگهانی هستند، نسبت به فعالیت‌های یکنواخت و کم‌شدت، محرک مؤثرتری برای استخوان‌سازی محسوب می‌شوند.

    ورزش‌های پرشتاب؛ محرک اصلی استخوان‌سازی

    پژوهشگران با مرور ۲۴ مطالعه بالینی بر روی هزار و ۲۳۸ فرد سالم، به جای اندازه‌گیری مستقیم تراکم استخوان، نشانگرهای زیستی موجود در خون را بررسی کردند. نشانگرهای زیستی، مواد شیمیایی در خون هستند که نشان می‌دهند بدن در حال تولید بافت استخوانی جدید است یا خیر. مزیت این روش این است که تغییرات این نشانگرها طی چند هفته تشخیص‌پذیر است، در حالی که تغییرات تراکم استخوان ماه‌ها یا سال‌ها طول می‌کشد.

    نتایج چه بود؟

    ورزش‌های پرشتاب که در آن‌ها حرکات انفجاری، تغییر جهت ناگهانی و چرخش‌های مکرر وجود دارد، قوی‌ترین واکنش را در نشانگرهای استخوان‌سازی ایجاد کردند؛ برای مثال، فوتبال و هندبال تفریحی با افزایش ۴۵ تا ۴۶ درصدی مواد مرتبط با استخوان‌سازی در خون همراه بودند. در مقابل، پیاده‌روی، ایروبیک پله‌ای و تمرینات معمولی بدنسازی تأثیر ضعیف‌تری داشتند.

    چالش برای توصیه‌های رایج

    دکتر ویکتوریا بارنا (Viktória Barna)، دانشجوی دکتری دانشگاه سملوایز و نویسنده اول این پژوهش توضیح داد: غافلگیرکننده‌ترین یافته این بود که تمرینات قدرتی تأثیر چشمگیری بر نشانگرهای استخوان‌سازی نداشتند، در حالی که بسیاری از دستورالعمل‌های حرفه‌ای، این نوع ورزش را برای حفظ سلامت استخوان توصیه می‌کنند. همچنین ورزش‌های استقامتی با شدت کم یا متوسط، مانند پیاده‌روی یا دویدن آهسته، هیچ تأثیر معنادار بلندمدتی نشان ندادند.

    البته این به آن معنا نیست که پیاده‌روی یا فعالیت‌های کم‌شدت فایده‌ای ندارند؛ اما یافته‌ها نشان می‌دهد که اگر هدف خاصی مانند حفظ سلامت استخوان‌ها در طول زمان مدنظر باشد، استخوان‌ها به محرک مکانیکی قوی‌تری نیاز دارند.

    توصیه برای شروع ورزش

    پژوهشگران تأکید می‌کنند که افراد نباید ناگهانی و بدون آمادگی کافی، ورزش‌های سنگین را شروع کنند. این هشدار به‌ویژه برای افرادی که مشکلات قلبی‌عروقی، عضلانی‌اسکلتی یا متابولیکی (مربوط به سوخت‌وساز بدن) دارند و همچنین مبتلایان به پوکی استخوان، اهمیت بیشتری دارد. با این حال، برای افراد عادی و سالم، شروع تدریجی این ورزش‌ها با رعایت اصول ایمنی، بی‌خطر و مفید است. قبل از شروع هر فعالیت جدید یا افزایش شدت تمرین، مشورت با پزشک معالج یا متخصص پزشکی ورزشی ضروری است.

    نظرات پژوهشگران درباره یافته‌های جدید

    دکتر پتر فردیناندی (Péter Ferdinandy)، معاون پژوهشی دانشگاه سملوایز و نویسنده ارشد این مطالعه توضیح داد: آنچه مطالعه ما را منحصربه‌فرد می‌کند این است که نه‌تنها نوع ورزش (استقامتی، قدرتی یا ترکیبی)، بلکه شدت، تناوب و مدت آن را نیز بررسی کردیم. هدف ما این بود که مشخص کنیم کدام اَشکال ورزش، فرآیند ساخت و بازسازی استخوان را به‌طور مؤثرتری تحریک می‌کنند و کدام‌یک از این منظر سود کمتری دارند.

    دکتر نورا سیدو (Nóra Sydó)، متخصص بالینی و نویسنده همکار این پژوهش نیز تأکید کرد: بر اساس توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت، فعالیت بدنی منظم فواید بسیاری برای سلامتی دارد؛ اما یافته‌های ما نشان می‌دهد که ورزش با شدت پایین به‌تنهایی برای تحریک فرآیند ساخت و بازسازی استخوان کافی نیست. ورزش با شدت بالا ممکن است تغییرات مفید اولیه‌ای در استخوان‌سازی ایجاد کند که بتواند به کاهش سرعت تحلیل استخوان و حمایت از پیری سالم کمک کند.

    گام‌های بعدی پژوهش

    پژوهشگران معتقدند که نتایج این مطالعه می‌تواند به طراحی برنامه‌های ورزشی مبتنی‌بر شواهد علمی برای حفظ سلامت استخوان و پیشگیری از پوکی استخوان کمک کند. آن‌ها همچنین امیدوارند که با پژوهش‌های بیشتر، بتوانند برنامه‌های ورزشی متناسب با گروه‌های سنی و شرایط جسمانی مختلف ارائه دهند.

    جزئیات این پژوهش در نشریه تخصصی پزشکی ورزشی/ Sports Medicine منتشر شده است.

  • گوشی قبل از خواب چه بلایی سر مغز و خواب ما می‌آورد؟

    گوشی قبل از خواب چه بلایی سر مغز و خواب ما می‌آورد؟

    آخرین چیزی که بسیاری از ما پیش از خواب می‌بینیم، صفحه روشن تلفن همراه است؛ عادتی ساده که اثرش به همان چند دقیقه محدود نمی‌ماند.

    چند دقیقه قبل از خواب، گوشی را برمی‌داریم؛ بی‌آنکه بدانیم قرار است چند دقیقه بعد آن را کنار بگذاریم. یک پیام را جواب می‌دهیم، نگاهی به شبکه‌های اجتماعی می‌اندازیم، چند خبر را مرور می‌کنیم و شاید در آخر، گوشی را کنار می‌گذاریم و چشم‌هایمان را می‌بندیم اما ماجرا به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ ممکن است خواب آن‌طور که انتظار داریم به سراغمان نیاید، خوابمان سبک و ناآرام باشد و صبح، به جای احساس سرحالی، با خستگی و بی‌حوصلگی از خواب بیدار شویم.

    به گزارش ایرانیان تحلیل،گوشی به دست گرفتن در دقایق پیش از خواب، شاید بیشتر از چیزی که تصور می‌کنیم با کیفیت خواب شبانه‌مان ارتباط داشته باشد. تلفن هوشمندی که تقریباً همیشه در دسترس ماست، حالا به یکی از موضوعات مورد توجه در بحث خواب تبدیل شده است.

    یکی از دلایلی که استفاده از گوشی در ساعات پایانی شب می‌تواند خواب را مختل کند، نوری است که از صفحه نمایش به چشم می‌رسد. نمایشگر تلفن‌های هوشمند، مانند بسیاری از وسایل الکترونیکی، نور با طول موج کوتاه دارد که بخش قابل‌توجهی از آن در محدوده نور آبی قرار می‌گیرد.

    این نور برای سیستم تنظیم‌کننده ساعت زیستی بدن اهمیت دارد؛ زیرا سلول‌های حساس به نور در شبکیه، دریافت آن را به مغز منتقل می‌کنند. این پیام می‌تواند ترشح ملاتونین، هورمونی که بدن با افزایش آن برای خواب آماده می‌شود، کاهش دهد یا زمان افزایش آن را به تأخیر بیندازد.

    به همین دلیل قرار گرفتن در معرض نور صفحه نمایش درست در زمانی که بدن باید به سمت خواب و آرامش حرکت کند، می‌تواند مغز را در وضعیت هوشیارتری نگه دارد. پژوهش‌های آزمایشگاهی نیز نشان داده‌اند که استفاده از وسایل نوردهنده در ساعات پیش از خواب می‌تواند شروع خواب را به تأخیر بیندازد و احساس خواب‌آلودگی را کاهش دهد.

    اما مسئله فقط نور آبی نیست. خودِ استفاده از گوشی نیز می‌تواند زمان خواب را عقب بیندازد؛ پیام‌ها، ویدئوها، شبکه‌های اجتماعی و حتی دنبال کردن یک خبر می‌توانند ذهن را درگیر و هوشیار نگه دارند و باعث شوند زمانی که قرار بود صرف خواب شود، به تماشای صفحه نمایش بگذرد.

    از سوی دیگر، برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که استفاده از نمایشگرها پیش از خواب می‌تواند بر مرحله REM خواب نیز اثر بگذارد؛ مرحله‌ای که در آن مغز فعالیت زیادی دارد و در تثبیت حافظه، یادگیری و پردازش احساسات نقش دارد. به بیان ساده‌تر، کیفیت این بخش از خواب می‌تواند بر این اثر بگذارد که مغز در طول شب چقدر فرصت پیدا کند اطلاعات روز را پردازش و برای روز بعد آماده شود.

    بنابراین وقتی گوشی را درست پیش از خواب به دست می‌گیریم، ماجرا فقط چند دقیقه خیره شدن به یک صفحه روشن نیست. نور صفحه، محتوای آن و زمانی که صرف استفاده از گوشی می‌کنیم، همگی می‌توانند روند طبیعی آماده شدن بدن و مغز برای خواب را تحت تأثیر قرار دهند.

  • هوش مصنوعی به کمک تشخیص زودهنگام اوتیسم در کودکان آمد

    هوش مصنوعی به کمک تشخیص زودهنگام اوتیسم در کودکان آمد

    پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا در تلاش‌اند با کمک هوش مصنوعی، بخشی از مسیر تشخیص اوتیسم را سریع‌تر و عینی‌تر کنند؛ ابزاری که به جای تکیه صرف بر پرسش‌نامه‌ها، به نحوه حرکت و تقلید کودک نگاه می‌کند.

    به گزارش ایرانیان تحلیل، تشخیص اوتیسم معمولا فرایندی زمان‌بر است؛ پزشکان برای ارزیابی یک کودک باید رفتارهای او را مشاهده کنند، سوابق رشدش را بررسی کنند و از والدین درباره ویژگی‌ها و رفتارهای فرزندشان پرسش‌هایی بپرسند. حالا پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا در تلاش‌اند با کمک هوش مصنوعی، بخشی از این مسیر را سریع‌تر و عینی‌تر کنند؛ ابزاری که به جای تکیه صرف بر پرسش‌نامه‌ها، به نحوه حرکت و تقلید کودک نگاه می‌کند.

    به گزارش ای بی سی، این فناوری CAMI نام دارد؛ مخفف «ارزیابی رایانه‌ای تقلید حرکتی». شیوه کار آن نسبتا ساده است. کودک مقابل یک ویدئوی استاندارد قرار می‌گیرد و از او خواسته می‌شود حرکات فردی را که روی صفحه می‌بیند تقلید کند. سپس هوش مصنوعی کیفیت و نحوه انجام این حرکات را بررسی می‌کند.

    دلیل انتخاب چنین آزمایشی این است که توانایی تقلید حرکات، یکی از رفتارهایی محسوب می‌شود که می‌تواند با اوتیسم ارتباط داشته باشد. سیستم CAMI تلاش می‌کند جزئیات مربوط به این رفتار را از عوامل حاشیه‌ای موجود در ویدئو جدا کند و تنها روی نحوه تقلید کودک تمرکز داشته باشد.

    کالئاب کینفو، دانشجوی دکتری مشارکت‌کننده در این پروژه، می‌گوید محل قرارگیری دوربین، میزان نور و دیگر شرایط محیطی می‌توانند روی تصاویر تاثیر بگذارند، اما هوش مصنوعی آموزش دیده است این عوامل را نادیده بگیرد. سیستم در نهایت برای عملکرد تقلیدی کودک یک امتیاز تعیین می‌کند و پژوهشگران از آن برای ارزیابی احتمال قرار گرفتن کودک در طیف اوتیسم استفاده می‌کنند.

    نتایج اولیه این فناوری امیدوارکننده بوده است. پژوهشگران در یک مطالعه بالینی، ۱۸۳ کودک ۶ تا ۱۳ ساله را بررسی کردند و به گفته آنها، CAMI توانست با دقتی حدود ۸۰ تا ۸۵ درصد در تشخیص اوتیسم عمل کند.

    با این حال، پژوهشگران تاکید دارند که هدف CAMI جایگزین کردن پزشکان نیست. این فناوری قرار است یک ابزار کمکی باشد؛ ابزاری که بتواند در کلینیک‌ها، مدارس و حتی فرایند ارزیابی خانواده‌ها، بخشی از کار تشخیصی را سریع‌تر انجام دهد.

    پروفسور رنه ویدال، از پژوهشگران این پروژه، معتقد است CAMI می‌تواند ارزیابی بسیار جزئی‌تری از رفتارهای حرکتی ارائه کند؛ چیزی که در آزمون‌های استاندارد فعلی معمولا با این میزان از جزئیات بررسی نمی‌شود. به گفته او، چشم‌انداز نهایی این پروژه آن است که CAMI به یک مولفه خودکار در فرایند جامع تشخیص اوتیسم تبدیل شود.

    البته مسیر استفاده گسترده از این فناوری هنوز تمام نشده است. پژوهشگران قصد دارند در مرحله بعد، CAMI را روی جمعیت بزرگ‌تری آزمایش کنند و دامنه بررسی‌ها را به بزرگسالان نیز گسترش دهند. افزایش دقت سیستم نیز یکی دیگر از اهداف اصلی مرحله بعدی خواهد بود.

  • بهترین صبحانه برای شروع روز چیست؟

    بهترین صبحانه برای شروع روز چیست؟

    اگر صبح‌ها بدون صبحانه از خانه بیرون می‌روید، شاید فقط یک وعده غذایی را از دست نمی‌دهید؛ بلکه ممکن است کیفیت انتخاب‌های غذایی‌تان در ادامه روز هم تحت تأثیر قرار بگیرد.

    یک مطالعه جدید نشان داده است که خوردن صبحانه، به‌ویژه صبحانه‌ای سرشار از پروتئین، می‌تواند نوجوانان را به سمت انتخاب‌های غذایی مغذی‌تر هدایت کند.

    صبحانه برای بسیاری از نوجوانان اولین قربانی صبح‌های شلوغ است؛ دیر بیدار شدن، مدرسه، کلاس و عجله برای خروج از خانه باعث می‌شود خیلی‌ها ترجیح دهند این وعده را حذف کنند. اما یافته‌های یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که شاید ارزش داشته باشد این عادت را دوباره بررسی کنیم.

    محققان ۱۲۸ نوجوان و جوان ۱۴ تا ۲۱ ساله را که معمولاً صبحانه نمی‌خوردند، بررسی کردند. شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند: گروه اول صبحانه‌ای معمولی با حدود ۱۵ گرم پروتئین دریافت کرد، گروه دوم صبحانه‌ای پرپروتئین با حدود ۳۰ گرم پروتئین خورد و گروه سوم همچنان به حذف صبحانه ادامه داد.

    نکته جالب؛ کالری کمتر نشد، کیفیت غذا بهتر شد

    شاید تصور کنید دلیل تأثیر صبحانه این است که افراد در ادامه روز غذای کمتری می‌خورند. اما یافته‌های این مطالعه دقیقاً چنین چیزی را نشان نداد.

    هر سه گروه تقریباً میزان کالری مشابهی در طول روز دریافت کردند. تفاوت اصلی در نوع و کیفیت مواد غذایی بود.

    نوجوانانی که صبحانه می‌خوردند، در مجموع فیبر، آهن، روی و کولین بیشتری دریافت کردند؛ موادی مغذی که برای رشد و عملکرد طبیعی بدن اهمیت دارند.

    اما گروهی که صبحانه پرپروتئین داشت، یک امتیاز دیگر هم به دست آورد: مصرف پروتئین، آهن و کولین در این گروه از گروه صبحانه معمولی بیشتر بود.

    خداحافظی با هوس شیرینی؟

    یکی از جذاب‌ترین یافته‌های این پژوهش مربوط به خوراکی‌های شیرین بود.

    افرادی که صبحانه می‌خوردند، در ادامه روز کمتر سراغ دسر، شیرینی و آب‌نبات رفتند. در گروهی که صبحانه پرپروتئین داشتند، مصرف قند افزوده نیز کمتر بود.

    به بیان ساده، یک صبحانه سیرکننده و مغذی ممکن است به جای آنکه فقط شکم را پر کند، انتخاب‌های غذایی فرد را در ساعت‌های بعدی روز هم تحت تأثیر قرار دهد.

    البته این به معنی آن نیست که خوردن یک صبحانه پروتئینی به‌طور قطعی جلوی میل به شیرینی را می‌گیرد؛ بلکه نتایج این مطالعه یک ارتباط جالب را نشان می‌دهد که برای تأیید آن به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

    صبحانه باید چه شکلی باشد؟

    قرار نیست صبحانه حتماً مفصل یا وقت‌گیر باشد. هدف این است که یک منبع مناسب پروتئین در کنار مواد غذایی مغذی دیگر قرار بگیرد.

    تخم‌مرغ، ماست یونانی، شیر، پنیر، مغزها و اسموتی‌های حاوی منابع پروتئینی می‌توانند گزینه‌های مناسبی باشند. برای افزایش فیبر نیز می‌توان میوه، سبزیجات یا نان‌های سبوس‌دار را به وعده صبح اضافه کرد.

    مثلاً یک صبحانه ساده می‌تواند شامل دو عدد تخم‌مرغ، نان سبوس‌دار و سبزیجات باشد یا ماست یونانی را با میوه و مقدار کمی مغزها ترکیب کرد.

    خلاصه اینکه

    برای نوجوانی که عادت دارد صبحانه را حذف کند، اضافه کردن یک وعده صبحگاهی متعادل و به‌ویژه حاوی پروتئین، ممکن است راهی ساده برای بهبود کیفیت تغذیه در تمام طول روز باشد.

  • کبد چرب؛ بیماری خاموشی که به شایع‌ترین بیماری کبدی جهان تبدیل شده است

    کبد چرب؛ بیماری خاموشی که به شایع‌ترین بیماری کبدی جهان تبدیل شده است

    یک متخصص گوارش و کبد درباره کبد چرب توضیحاتی ارائه داد.

    به گزارش ایرانیان تحلیل، دکتر امیر انوشیروانی با بیان اینکه «کبد چرب» شایع‌ترین بیماری کبد در جهان است، گفت: براساس آمار و ارقام، حدود ۴۰ درصد از مردم ایران چه کودک و چه بزرگسال به کبد چرب مبتلا هستند. عدد ۴۰ درصدی ابتلای ایرانیان به کبد چرب یک عدد بزرگ است؛ چرا که افراد با ابتلا به کبد چرب فقط دچار مشکلات کبدی نمی‌شود بلکه به بیماری‌هایی مانند سندروم متابولیک، دیابت، چربی خون و فشار خون مبتلا می‌شوند. بیماری‌های قلبی و عروقی، مهمترین علت مرگ افراد مبتلا به کبد چرب است.

    این دانشیار دانشگاه علوم‌پزشکی تهران ادامه داد: بررسی‌ها نشان می‌دهد میزان ابتلا به سرطان و سیروز کبد در میان افراد مبتلا به کبد چرب نسبت به سایر افراد بیشتر است.

    این پزشک با بیان اینکه کبد چرب را می‌بایست یک سندروم متابولیک قلمداد کنیم، توضیح داد: با توجه به پیامدهای کبد چرب، این بیماری را می‌بایست یک مجموعه سندروم متابولیک در نظر گرفت و تمام این مجموعه را می‌بایست همزمان درمان کرد.

    او درباره روش‌های شناسایی کبد چرب توضیح داد: با انجام یک سونوگرافی ساده می‌توان ابتلا به کبد چرب را تشخیص داد. هنگامی که فرد به کبد چرب مبتلا می‌شود نباید فقط به میزان درجات آن توجه کند بلکه باید به این موضوع دقت کند که به بیماری کبد چرب مبتلا شده است.

    انوشیروانی با بیان اینکه چاقی در میان کودکان و نوجوانان رو به افزایش است، اظهار کرد: «تغییر سبک زندگی»، «افزایش مصرف غذاهای پرکالری و فرآوری شده» و «کاهش فعالیت فیزیکی» از دلایل افزایش چاقی کودکان و نوجوانان به حساب می‌آید.

    او درباره درمان کبد چرب گفت: داروهایی که به عنوان داروهای گیاهی درمان کبد چرب در دسترس هستند، تاییدیه ندارند. این داروها نه تنها تاییدیه ندارند بلکه این احتمال وجود دارد که آسیب بیشتری به کبد وارد کنند.

    این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران ادامه داد: باورهای غلطی در ارتباط با کبد چرب وجود دارد. برخی مردم برای درمان کبد چرب به عطاری‌ها مراجعه می‌کنند و عطار با ترکیب چند گیاه مدعی درمان کبد چرب می‌شود. مواردی داشته‌ایم به بیمارستان‌ها مراجعه کرده‌اند که به دلیل مصرف ترکیبات عطاری‌ها برای درمان کبد چرب به نارسایی کبدی و حتی نیاز به پیوند کبد مبتلا شده‌اند.

    این پزشک با بیان اینکه افراد مبتلا به کبد چرب باید به کاهش وزن خود توجه کنند، گفت: پزشکان به مبتلایان کبد چرب می‌گویند که ۱۰ درصد وزن خود را طی بازه زمانی ۶ ماهه کاهش دهند. اگر افراد توانایی کاهش وزن را ندارند با تجویز پزشک می‌توانند از داروهای کاهش وزن استفاده کنند تا در مسیر درمان کبد چرب به صورت ریشه‌ای قرار گیرند.

    انوشیروانی اظهار کرد: برخی افراد چاق نیستند اما شکم دارند. ژنتیک، علت اصلی ابتلا به کبد چرب در این افراد به حساب می‌آید اما کاهش وزن به میزان ۲ تا ۳ کیلو به آنها کمک می‌کند.

  • راز هوس شوری و شیرینی چیست؟ بدن‌تان چه پیامی می‌دهد؟

    راز هوس شوری و شیرینی چیست؟ بدن‌تان چه پیامی می‌دهد؟

    شکلات یا چیپس؟ پشت پرده هوس‌های غذایی شما چه رازی پنهان است؟ در این مقاله به طور کامل توضیح میدهیم علت هوس ها چه میتواند باشد.

    وقتی  تصویر یک بسته چیپس نمکی یا یک تکه شکلات مغزدار به ذهنتان میرسد، همه ما این تجربه را داشته‌ ایم. این کشش ناگهانی و شدید به یک طعم خاص، فراتر از یک گرسنگی ساده است؛ این پدیده‌ای است که به آن هوس غذایی (Food Craving) می‌گویند.

    اما آیا تا به حال از خودتان پرسیده‌اید که چرا در یک لحظه خاص، مغز شما فقط و فقط به شوری یا شیرینی رضایت می‌دهد؟ این تمایلات ناگهانی، پیام‌های رمزگذاری‌شده‌ای از طرف بدن شما هستند.

    پشت پرده هوس شیرینی چیست؟

    هوس خوردن مواد شیرین یکی از رایج‌ترین انواع ولع‌های غذایی است. وقتی مغز شما مدام تصویر کیک، بستنی یا شکلات را بازسازی می‌کند، معمولاً پای یکی از دلایل زیر در میان است:

    افت ناگهانی قند خون: وقتی برای مدت طولانی چیزی نمی‌خورید یا وعده غذایی قبلی شما پر از کربوهیدرات‌های ساده بوده، قند خون به شدت افت می‌کند. در این حالت، بدن سریع‌ترین منبع سوخت یعنی قند را طلب می‌کند.

    کمبود منیزیم و کروم: تحقیقات نشان می‌دهند ولع شدید به شکلات تلخ در بسیاری از مواقع با کمبود منیزیم در بدن ارتباط مستقیم دارد. همچنین کمبود عنصر کروم می‌تواند تنظیم انسولین را مختل کرده و هوس شیرینی را افزایش دهد.

    نیاز به هورمون شادی (سروتونین): مصرف کربوهیدرات‌ها و قند‌ها باعث ترشح سریع سروتونین در مغز می‌شود. به همین دلیل است که موقع ناراحتی، استرس یا خستگی، تمایل به شیرینی‌جات به طرز عجیبی بالا می‌رود.

    پشت پرده هوس شوری چیست؟

    از طرف دیگر، ولع شدید برای خوردن چیپس، پفک، خیارشور یا آجیل‌های پر از نمک، ریشه‌های فیزیولوژیکی متفاوتی دارد. نمک (سدیم) یک الکترولیت حیاتی برای عملکرد اعصاب و عضلات است. وقتی بدن شما اصرار به مصرف شوری دارد، احتمالاً با این موارد روبه‌رو است:

    کم‌آبی بدن (دهیدراتاسیون): شاید عجیب به نظر برسد، اما گاهی اوقات سیگنال تشنگی در مغز با سیگنال هوس نمک اشتباه گرفته می‌شود. سدیم به حفظ تعادل آب در بدن کمک می‌کند و ولع آن، تلاش بدن برای نگه داشتن آب موجود است.

    خستگی مفرط آدرنال (استرس مزمن): غدد فوق کلیوی یا آدرنال مسئول ترشح هورمون‌های مدیریت استرس (مانند کورتیزول) هستند. استرس مداوم باعث خستگی این غدد شده و تعادل سدیم را در بدن به هم می‌زند؛ نتیجه؟ ولع شدید برای خوردن خوراکی‌های شور.

    کمبود مواد معدنی: سدیم، کلسیم، پتاسیم و روی از جمله موادی هستند که کمبود آنها در خون، سیستم چشایی را به سمت غذا‌های شور هدایت می‌کند تا این کسری جبران شود.

    تفاوت گرسنگی واقعی و هوس‌های کاذب

    برای اینکه کنترل رژیم غذایی خود را به دست بگیرید، باید بتوانید مرز بین نیاز واقعی بدن به انرژی و این هوس‌های آنی را تشخیص دهید. جدول زیر به شما کمک می‌کند در کمتر از چند ثانیه مچ هوس‌های خود را بگیرید:

    چگونه هوشمندانه مچ این هوس‌ها را بخوابانیم؟

    جنگیدن با این هوس‌ها با چاشنی زور و اجبار معمولاً شکست می‌خورد. ترفند اصلی، جایگزینی هوشمندانه است.

    اگر هوس شیرینی کردید، به جای شیرینی‌های قنادی که قند خون را به شکل الاکلنگی بالا و پایین می‌برند، از خرما، کشمش، میوه‌های تازه یا یک تکه هوس بالای ۷۰ درصد استفاده کنید. این کار بدون آسیب به بدن، نیاز مغز را تامین می‌کند.

    اگر ولع شوری کردید، به جای چیپس‌های شرکتی پر از چربی ترانس، به سراغ پاپ‌کورن خانگی کم‌نمک، آجیل‌های خام که خودتان کمی به آن نمک دریا زده‌اید، یا حتی چند عدد زیتون بروید. همچنین نوشیدن یک لیوان آب بزرگ قبل از هر اقدامی، در نیمی از مواقع ولع شوری را کاملاً از بین می‌برد، چون منشأ آن فقط تشنگی بوده است.

  • آب گازدار؛ نوشیدنی بی‌ضرر یا تهدیدی برای سلامت دندان؟

    آب گازدار؛ نوشیدنی بی‌ضرر یا تهدیدی برای سلامت دندان؟

    یک مطالعه جدید نشان داده است که آب گازدار بدون قند، هرچند به‌طور موقت اسیدیته دهان را افزایش می‌دهد، اما این افزایش بسیار کمتر از نوشابه‌های قنددار است. به گفته پژوهشگران، جایگزینی نوشابه با آب گازدار بدون قند، در صورت مصرف متعادل و رعایت بهداشت دهان و دندان، می‌تواند خطر فرسایش مینای دندان را کاهش دهد.

    به گزارش گروه علمی ایرانیان تحلیل، وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

    بسیاری از مردم به‌تازگی نوشابه‌های قنددار را کنار گذاشته و به سراغ آب‌های گازدار رفته‌اند، اما این سؤال همچنان مطرح است که آیا آب گازدار برای دندان‌ها مضر است؟ یک مطالعه جدید که نتایج آن در نشست سالانه انجمن تغذیه آمریکا (NUTRITION ۲۰۲۶) ارائه شده، نشان می‌دهد که آب گازدار بدون قند، هرچند به‌طور موقت اسیدیته دهان را افزایش می‌دهد، اما این افزایش بسیار کمتر از نوشابه‌های قنددار است.

    اسیدها زمانی می‌توانند مینای دندان را حل کنند که دهان اسیدی شود یعنی اسیدیته (pH) آن به کمتر از حدود ۵٫۵ برسد. پژوهشگران به جای اینکه فقط اسیدیته هر نوشیدنی را اندازه‌گیری کنند، تغییرات اسیدیته بزاق را در داخل دهان بررسی کردند. آن‌ها این تغییرات را پس از نوشیدن هر یک از چهار نوشیدنی اندازه‌گیری کردند.

    آزمایش مستقیم چهار نوشیدنی

    مشخص است که نوشابه‌های قنددار با افزایش اسیدیته دهان، به فرسایش دندان کمک می‌کنند. با این حال، تأثیر آب گازدار بدون قند بر اسیدیته دهان کمتر بررسی شده است.

    پژوهشگران در این مطالعه، چهار نوع نوشیدنی را روی ۲۰ بزرگسال مقایسه کردند: نوشابه قنددار، آب گازدار معمولی، آب گازدار غنی‌شده با کلسیم و آب معمولی. هر شرکت‌کننده هر چهار نوشیدنی را نوشید تا تأثیر تفاوت‌های فردی بر نتایج به حداقل برسد.

    نوشابه بیشترین کاهش اسیدیته را ایجاد می‌کند

    نوشابه قنددار بیشترین افزایش اسیدیته را در دهان ایجاد کرد. اسیدیته بزاق دو دقیقه و بیست دقیقه پس از مصرف، به‌طور چشمگیری بالاتر از زمان نوشیدن آب معمولی باقی ماند.

    آب گازدار معمولی بدون قند، افزایش موقتی اسیدیته را پس از دو دقیقه نشان داد، در حالی که نسخه غنی‌شده با کلسیم پس از پنج دقیقه افزایش را نشان داد. در هر دو مورد، اسیدیته طی ۲۰ دقیقه به سطح اولیه بازگشت.

    بزاق، اسیدیته را در عرض چند دقیقه خنثی می‌کند

    پس از نوشیدن نوشابه یا آب گازدار، بزاق به سرعت اسیدیته را به حالت عادی بازگرداند و دهان را بالای آستانه آسیب به مینا نگه داشت. پژوهشگران هشدار دادند که این آزمایش فقط تغییرات کوتاه‌مدت را ثبت کرده است و خطر واقعی فرسایش به عواملی مانند تعداد دفعات مصرف، مدت زمان تماس نوشیدنی با دندان‌ها و وجود قند در نوشیدنی نیز بستگی دارد.

    وجیهه ذوالفقار (Wajiha Zulfiqar)، دانشجوی تحصیلات تکمیلی علوم تغذیه در دانشگاه پوردو و نویسنده این مطالعه می‌گوید: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که جایگزین‌کردن نوشابه‌های قنددار با آب گازدار بدون قند، می‌تواند خطر فرسایش مینای دندان را کاهش دهد.

    وی همچنین تأکید کرد که این یافته‌ها، فرصت مناسبی را برای صنعت نوشیدنی فراهم می‌آورد تا راه‌کارهایی برای کاهش خاصیت خورندگی نوشیدنی‌های اسیدی بررسی و ارائه کند.

    این گروه پژوهشی قصد دارد در گام بعدی، با بررسی اثرات طولانی‌مدت آب گازدار تعیین کند که آیا این نوشیدنی سایر ویژگی‌های محیط دهان را که از سلامت دندان حمایت می‌کنند، تغییر می‌دهد یا خیر.

    پژوهشگران همچنین تأکید می‌کنند که آب گازدار نیز مانند هر نوشیدنی اسیدی، در صورت مصرف زیاد و بدون رعایت بهداشت، می‌تواند به مرور زمان به مینای دندان آسیب برساند.

  • چرا مغز برای چاق ماندن برنامه‌ریزی شده است؟

    چرا مغز برای چاق ماندن برنامه‌ریزی شده است؟

    پژوهش جدید دانشمندان دانمارکی نشان می‌دهد کاهش وزن صرفاً آزمونی برای اراده نیست؛ بلکه مغز انسان به گونه‌ای تکامل یافته است که در صورت کمبود چربی از بدن محافظت کند و وزن بالاتر پیشین را به عنوان وزن طبیعی در نظر بگیرد و به افزایش گرسنگی و هوس‌های غذایی پس از کاهش وزن منجر شود.

    به گزارش ایرانیان تحلیل، دهه‌هاست که گفته می‌شود کاهش وزن به اراده بستگی دارد و راه حل آن کمتر خوردن و بیشتر حرکت کردن است اما علم مدرن ثابت می‌کند که در واقع این طور نیست. دانشمندان «دانشگاه کپنهاگ»(University of Copenhagen) در پژوهش خود، اطلاعات جدیدی را درباره کاهش و افزایش وزن ارائه داده‌اند.

    به نقل از ساینس‌دیلی، بیایید چند ۱۰۰ هزار سال به عقب بازگردیم تا اجداد اولیه خود را بررسی کنیم زیرا می‌توانیم بسیاری از مشکلاتی را که امروزه در کاهش وزن داریم، به گردن اجداد خود بیندازیم.

    چربی بدن برای اجداد اولیه ما یک عامل حیاتی بود. چربی خیلی کم می‌توانست به معنای گرسنگی باشد و چربی خیلی زیاد می‌توانست سرعت آنها را کم کند. با گذشت زمان، بدن انسان از طریق دفاع‌های بیولوژیکی پیچیده‌ای که به مغز متصل هستند، در محافظت از ذخایر انرژی خود به طرز چشمگیری مهارت پیدا کرد اما در جهانی که غذا همه جا وجود دارد و حرکت اختیاری است، همان سیستم‌هایی که زمانی به ما کمک می‌کردند تا از عدم قطعیت جان سالم به در ببریم، اکنون کاهش وزن را دشوار می‌کنند.

    وقتی کسی وزن کم می‌کند، بدن طوری واکنش نشان می‌دهد که گویی با تهدیدی برای بقا روبه‌رو شده است. هورمون‌های گرسنگی افزایش می‌یابند، هوس‌های غذایی تشدید می‌شوند و مصرف انرژی کاهش می‌یابد. این سازگاری‌ها برای تنظیم ذخیره و مصرف انرژی در محیط‌هایی با دسترسی متغیر به غذا تکامل یافته‌اند اما امروزه با دسترسی آسان ما به غذاهای ناسالم ارزان و پرکالری و کم‌تحرک شدن، همان سازگاری‌هایی که زمانی به ما کمک می‌کردند تا زنده بمانیم، می‌توانند مشکلاتی را برای ما ایجاد کنند.

    پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهند که مغز ما مکانیسم‌های قدرتمندی را برای دفاع از وزن بدن دارد و می‌تواند به نوعی به خاطر بسپارد که آن وزن قبلاً چه بوده است. برای اجداد باستانی ما این بدان معنا بود که اگر در دوران سخت وزن کم کنند، بدن آنها در دوران بهتر می‌تواند به وزن معمول خود بازگردد.

    برای ما انسان‌های مدرن، این بدان معناست که مغز و بدن ما هرگونه افزایش وزن را طوری به خاطر می‌سپارد که گویی بقا و زندگی ما به آن بستگی دارد. بنابراین، هنگامی که بدن سنگین‌تر می‌شود، مغز وزن بالاتر را به عنوان وزن طبیعی جدید در نظر می‌گیرد و احساس می‌کند که مجبور است از آن دفاع کند.

    این واقعیت که بدن ما می‌تواند وزن سنگین‌تر پیشین را به خاطر بسپارد، به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا بسیاری از افراد پس از رژیم گرفتن، دوباره وزن اضافه می‌کنند اما همان طور که علم نشان می‌دهد، این بازگشت وزن به دلیل فقدان نظم نیست؛ بلکه زیست‌شناسی ما دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که برای آن تکامل یافته است یعنی دفاع در برابر کاهش وزن.

    داروهای کاهش وزن، امید جدیدی را ایجاد کرده‌اند. این داروها با تقلید از هورمون‌های روده کار می‌کنند که به مغز دستور می‌دهند تا اشتها را مهار کند اما همه به چنین داروهایی واکنش خوبی نشان نمی‌دهند. برای برخی، عوارض جانبی می‌توانند ادامه مصرف آنها را دشوار کنند و برای برخی دیگر به نظر نمی‌رسد که این داروها اصلاً بر کاهش وزن تاثیر بگذارند. همچنین، اغلب اتفاق می‌افتد که پس از توقف درمان، بیولوژی بدن دوباره خود را نشان می‌دهد و وزن ازدست‌رفته بازمی‌گردد.

    پیشرفت در پژوهش پیرامون چاقی و متابولیسم ممکن است به این معنی باشد که درمان‌های آینده می‌توانند سیگنال‌های بازگرداننده وزن اولیه بدن را حتی فراتر از دوره درمان غیرفعال کنند. همچنین، پژوهش‌ها نشان می‌دهند که سلامتی خوب با وزن مناسب یکسان نیست. ورزش، خواب خوب، تغذیه متعادل و سلامت روان می‌توانند سلامت قلب و متابولیسم را بهبود ببخشند؛ حتی اگر عدد روی ترازو به سختی تغییر کند.

    چاقی فقط یک مشکل فردی نیست و برای مقابله واقعی با علل ریشه‌ای آن، رویکردی در سطح جامعه لازم است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که تعدادی از اقدامات پیشگیرانه ممکن است تغییری را ایجاد کنند. از جمله این اقدامات می‌توان به مواردی مانند سرمایه‌گذاری روی وعده‌های غذایی سالم‌تر در مدارس، کاهش بازاریابی غذاهای ناسالم برای کودکان، طراحی محله‌هایی با اولویت پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری نسبت به خودرو و رستوران‌هایی با وعده‌های غذایی استاندارد اشاره کرد.

    دانشمندان توجه دقیقی را نیز به مراحل کلیدی اولیه زندگی – از بارداری تا حدود هفت سالگی – دارند که در آنها سیستم تنظیم وزن کودک به طور ویژه انعطاف‌پذیر است. در واقع، تحقیقات نشان داده‌اند که مواردی مانند آنچه والدین می‌خورند، نحوه تغذیه نوزادان و عادات اولیه سبک زندگی می‌توانند نحوه کنترل اشتها و ذخیره چربی توسط مغز را در سال‌های آینده شکل دهند.

    اگر به دنبال کاهش وزن هستید، هنوز می‌توانید کارهایی را انجام دهید که عمدتاً با تمرکز کمتر بر رژیم‌های غذایی سخت و تمرکز بیشتر بر عادات پایدار پشتیبان سلامت کلی عمل می‌کنند. به عنوان مثال، اولویت دادن به خواب می‌تواند به تنظیم اشتها کمک ‌کند و فعالیت منظم – حتی پیاده‌روی – می‌تواند سطح قند خون و سلامت قلب شما را بهبود ببخشد.

    نکته اصلی این است که چاقی یک شکست شخصی نیست، بلکه یک وضعیت بیولوژیکی است که توسط مغز، ژن‌ها و محیطی که در آن زندگی می‌کنیم شکل می‌گیرد. خبر خوب این است که پیشرفت در علوم اعصاب و داروسازی، فرصت‌های جدید درمانی را ارائه می‌دهد و راهبردهای پیشگیری می‌توانند چشم‌انداز را برای نسل‌های آینده تغییر دهند.

    بنابراین اگر برای کاهش وزن و حفظ آن با مشکل روبه‌رو شده‌اید، بدانید که تنها نیستید و این تقصیر شما نیست. مغز حریف قدرتمندی است اما با علم، پزشکی و سیاست‌های هوشمندانه‌تر، قوانین بازی تغییر خواهند کرد.

    این پژوهش در مجله «The Conversation» به چاپ رسید.

  • دارو بدون نسخه؛ عادت ساده‌ای که می‌تواند سلامت را تهدید کند

    دارو بدون نسخه؛ عادت ساده‌ای که می‌تواند سلامت را تهدید کند

    عضو هیات علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز با تأکید بر اهمیت مصرف منطقی دارو، نسبت به پیامدهای مصرف خودسرانه داروها، آنتی‌بیوتیک‌ها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی هشدار داد و نقش پزشک و داروساز را در تضمین درمان ایمن و مؤثر بسیار مهم دانست.

    به گزارش ایرانیان تحلیل؛لاله محمودی با اشاره به رایج‌ترین اشتباهات در مصرف دارو گفت: مصرف خودسرانه داروها، آنتی‌بیوتیک‌ها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی، استفاده از داروی تجویزشده برای دیگران، تغییر خودسرانه مقدار یا زمان مصرف دارو، قطع زودهنگام درمان، مصرف همزمان چند دارو بدون اطلاع پزشک یا داروساز و استفاده از داروهای تاریخ‌گذشته یا تهیه‌شده از منابع غیرمجاز، از مهم‌ترین خطاهایی است که می‌تواند سلامت افراد را به خطر اندازد.

    وی با بیان اینکه بسیاری از افراد مکمل‌ها و داروهای گیاهی را بی‌خطر می‌دانند، افزود: مصرف نادرست یا بی‌رویه این فرآورده‌ها نیز می‌تواند موجب بروز عوارض، تداخلات دارویی و حتی مسمومیت شود و رعایت اصول صحیح مصرف دارو نقش مهمی در اثربخشی درمان و پیشگیری از عوارض ناخواسته دارد.

    محمودی با تأکید بر اینکه هیچ دارویی نباید بدون تجویز پزشک یا توصیه داروساز مصرف شود، اظهار کرد: هر دارو علاوه بر اثرات درمانی، ممکن است عوارض جانبی، تداخلات دارویی یا موارد منع مصرف داشته باشد و انتخاب داروی مناسب به عواملی مانند نوع بیماری، سن، وزن، بیماری‌های زمینه‌ای، عملکرد کبد و کلیه، بارداری، شیردهی و داروهای همزمان بستگی دارد.

    وی ادامه داد: مصرف خودسرانه دارو می‌تواند علائم بیماری را پنهان کند، تشخیص را به تأخیر بیندازد و موجب شکست درمان یا بروز عوارض جدی شود. پزشک مسئول تشخیص بیماری است و داروساز نیز با بررسی تداخلات، مقدار و نحوه صحیح مصرف دارو، نقش مهمی در استفاده ایمن و مؤثر از داروها ایفا می‌کند.

    عضو هیات علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم‌پزشکی شیراز درباره مصرف خودسرانه آنتی‌بیوتیک‌ها نیز هشدار داد و گفت: آنتی‌بیوتیک‌ها تنها برای درمان عفونت‌های باکتریایی مؤثر هستند و در درمان بیماری‌های ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفلوانزا نقشی ندارند. مصرف بی‌مورد، انتخاب نادرست، مصرف با دوز نامناسب یا قطع زودهنگام این داروها، زمینه ایجاد مقاومت آنتی‌بیوتیکی را فراهم می‌کند و درمان عفونت‌ها را دشوارتر، طولانی‌تر و پرهزینه‌تر خواهد کرد.

    محمودی افزود: مصرف نادرست آنتی‌بیوتیک‌ها علاوه بر افزایش مقاومت میکروبی، می‌تواند موجب حساسیت‌های دارویی، آسیب به فلور طبیعی بدن، اسهال، عفونت‌های روده‌ای و سایر عوارض ناخواسته شود.

    وی درباره قطع خودسرانه دارو پس از بهبود نسبی علائم نیز گفت: بهتر شدن علائم همیشه به معنای درمان کامل بیماری نیست و قطع خودسرانه برخی داروها، به‌ویژه آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضدتشنج، ضدافسردگی و داروهای کنترل فشار خون، دیابت و بیماری‌های قلبی، ممکن است موجب عود بیماری یا بروز عوارض جدی شود.

    این متخصص داروسازی بالینی همچنین درباره مصرف همزمان داروها، مکمل‌ها و فرآورده‌های گیاهی هشدار داد و اظهار کرد: تداخلات دارویی می‌تواند اثربخشی داروها را کاهش یا افزایش دهد و خطر بروز عوارضی مانند خونریزی، آسیب کبدی و کلیوی، اختلالات قلبی و تغییرات شدید فشار خون را افزایش دهد. بنابراین لازم است بیماران پیش از مصرف هر دارو، مکمل یا فرآورده گیاهی، پزشک یا داروساز را از تمام داروهای مصرفی خود مطلع کنند.

    محمودی با توصیه به تهیه دارو فقط از داروخانه‌های مجاز، از مردم خواست هنگام دریافت دارو، نام دارو، مقدار و زمان مصرف، تاریخ انقضا و شرایط نگهداری آن را بررسی کرده و در صورت وجود هرگونه ابهام، از داروساز راهنمایی بگیرند.

    به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شیراز در روز دوشنبه ۱۲ مرداد، وی همچنین در پایان بر مطالعه بروشور دارو، نگهداری صحیح آن، دور نگه داشتن داروها از دسترس کودکان و خودداری از مصرف داروهای تاریخ‌گذشته یا دارای تغییر رنگ، بو یا ظاهر تأکید کرد.